Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Cuma akşamları ne güzel.
Antalya'da buz gibi, ışıklı bir caddede,
Yürümek senle el ele, yarı sarhoş,
Kapılarak akmak kalabalıktan bir sele.

Kaleiçinde dayamak sırtını senin, çok eski bir eve,

Korkusuzlar donarak ölüyorlar, korkaklar birbirlerine sarılarak ısınırken buralarda.
Gruplar halinde sevişiyorlar, şu büyük ve zârûrî ihtiyacı giderircesine.
Korkusuzlar üfleye üfleye ısıtamazken bir türlü, o buz tutmuş nasırlı ellerini.
Korkaklar öksüre öksüre yayıyorlar etrafa saydam, irin irin, o balçıklı döllerini.
Şükrüyle avunuyor şükredenler,
Yokluğunu serpiştiriyor herbiride yokluktan toprağa.

Traktöre atlar Ömer.
Koyulur tarlasını sürmeye.
Derken lastik patlar, söner.
Başlar gelmişine geçmişine sövmeye.

Götürür pazara mahsülü erken.

Çizgisiz bir kağıttı ömrüm.
Islandı ıslandı kurudu.
Çok şey yazdım üzerine.
Yağmur yağdı silindi.

Ruhum tüyden hafifti.

Kafesteki kuş da mutlu zanneder kendini kafesinde.
Ah garibim!
Bir avuç yemle ferahlatır gönlünü.
Demir bir pencere bulup tüner de,
Kenarında serinletir içindeki yangını.
Neşelenir sahibi de o ötünce,

Kul hakkı omuzlayan omuzlarla dolu memleket,
Omuzlarla.
Domuz eti yemeyen domuzlarla.
Ve betondan ahırlarında.
Medya havuzlarında çırılçıplak.
Kırarken gerdan,

On çocuk yapın dedi sayın bakanım.
Hadi bakalım, şimdi sağdan sayın bakalım.
Üç değil, beş değil, tam on çocuk.
On çocuk yapmalı o vakit, onu da ayrı ayrı aç ve sefil, hava da soğuk.
On gocuk almalı onununda üstüne, banka banka, yana yana, kredi kefil.

Bir haset bir haset.
Ellerinde bir kasetle gezerler.
Sar babam sar.
Dön başa tekrar oynat.
Günlerin koridorlarında oynaşır çocuklar.
Büyümüşte küçülmüştür hepside.

Onlar anlarlar şiirden onlar.
Biz bilmeyiz hiç.
Onlar giyindikçe giyinirlerken, bizler soyundukça dönüpte bir bakmazlar bile.
Bol baharatlı sözlerle bastırırlar şu iskembelerin kokusunu.
Sustukça susarız ya biz, onlar mangalda kül bırakmazlar.
İsterler ki bol yağlı olsun sözleri, okurken ağızlarından aksın.

Dövdüler beni, neredeydin?
Sapsaydın ya.
Gelipte bir pansuman yapsaydın ya.
Üzdüler beni, sen yoktun.
Neredeydin acaba?
Ya ölseydim.