Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Bizden şiir bekler kuşlar, kediler.
Gidip birkaç kilo şiir tutmalıyız.
Şöyle bir açılalım denize senle hele,
Ben kürekleri çekeyim sen ağları çek derinden.

Bize bir kayık lazım bu gün, ikide kürek.

Kuştepe'de ikindi vakti gözüm,
Roman havası, gebe çocuklar ve haneler.
Suratı iri sivilceli birer birikinti haneler.
Köşede kösmüş torbacı, yediğini kusmuş, küfür gibi ağır adımlarla yürümekte sis, hava pis.
Uzansa uzar, düşsem mutlak bir tünel kazardım.
Anca böyle yatılır buralarda bu müebbet hapis.

Aşka vakit yok bizim mahallede,
Hele ki evleri su basmışken.
Batmışken boğazımıza kadar borca ve çamura,
Erimişken tuzumuz, şekerimiz, yağımız,
Vakit yok öpüşmeye öyle ıslak ıslak, boş ki kursak.
Islanmışken sucuk gibi, gözümüz ve ayağımız.

fareler utangaçtır
hele lağım fareleri
hiç görünmek istemezler ortalıkta.
her daim açtır onlar
bir dilim ekmeğe muhtaçtır karınları
evler onların değil ki evler

Hadi gidelim ya!
Bak esiyor.
Neyi bekliyoruz hey?
Önümüzde bir paravan, içinde çuvalla paralar, altımızda üç oda bir tuvalet.
Son model bir karavan.
Nerden geliyor bu bolluk, sorarsam namerdim.

Denize gider bu adam arada kafası esince.
Denize bi olta sallar aşktan umudu kesince.
Bir tek atar, bir tek daha derken.
Oltaya bir martı takılır,
Ufuktaki beyaz gemi alaboraya razı.
Martının miğdesi bulanır, kusar.

Ucu ucuna yaşıyorum hayatı.
Geceler adım adım.
Ucu ucuna geçiyor zaman.
Gıdım gıdım.
Ufakta olsa kaldı biraz inadım.
Tam kaçacaktım sevdandan,

Bir sabah çöplükte buldular Lütfiye'yi.
Sarmışlar güzelce battaniyeye.
Sarmazlardı güzelce Lütfiye'yi
Gülmezlerdi yüzüne lütfedip.

Teşhis etmiş anası Kadriye.

Bize gelince maçolar, her yerde sürüyle çomar "hav hav, hav!"
Konuşur durur car car car Hacı Cavcav'lar
Görünce bin metreden babayı, o dakka  tutuşur paçaları dinine yandığım,
Döke döke batırır gemileri çaçalar.

Görsen;

Akrep hep yelkovanı soktu,
Ve ne acıdır ki zaman denen zehrin panzehiri yoktu.
Bir göçüğün altında kalmış gibi naçar.
Ömür geç kalanların üzerinize göçer.
Şimdi son günüymüşçesine günlerin,
Ama mecburen değil de mahcuben sarılın sevdiklerinize.