Kadın fabrika da işçi,
Evde çamaşır, bulaşık, ütü.
Sokakta kürksüz bir kedi gibi.
Tırnak izi suratında bazı köpeklerin.
Kadın tarlada toprak,
Bağda bostan,
Kadınlar cennettir, cehennem ise bizleriz.
Onlar bakmasa bizlere, bizler göz ucuyla onları izleriz.
Görünmese de saçları, bacakları, dizleri.
Bir yolunu buluruz, biz yine de dikizleriz.
Açız ete ve şehvete.
Söndükçe ateşimiz, küllerimizi közleriz.
Ona göre herkes Ermeni.
Kanı helal, eti nimet.
Göz diktiği herşey silme ganimet.
Bekler vermeni.
Ona göre Müslümanız hepimiz.
Kalbim koşuyor kaldırımda.
Annesini kaybetmiş bir çocuk gibi yalnız.
Telaşlı ve ürkek.
Arıyor bulmak için bitmeden ümit.
Ayrılmadan birbirinden ruh ve beden.
Kalbim koşuyor kaldırımda.
kömürden bir gözü var kalemimin
iç çeker durur bana öyle hüzünlü hüzünlü bakıp bakıp
bembeyaz kağıtlara simsiyah akıp
tükenir gider ağlayarak garip
kimbilir hangi ağacın dalıydı tutundum
ölüm kusan mavzerleri bırakıp
Dur gitme öyle beni bırakıpta buralarda böyle aşksız.
Bir öpüver de en savunmasız yerimden, mutluluklar bulaşsın.
Çok yaşamaz diyorlar buralarda sevenler.
Olsun, biz de sevda denen köye yerleşiriz.
Dur da bir bak, kurudu ellerim çoktan soğuktan.
Kararsızım.
Suda balık hali gibi tereddütperest.
Temkili atan birer yürek misali avlumdaki kuşlar.
Kalbim ağrıyor, bir masaj yapar mısın?
Şemsi Paşa Pasajında buluşalım.
Ben elimde çiçeklerle, sarayım seni boydan boya.
Atlayalım mı sonra öyle ılık mı ılık ve çırılçıplak bir suya.
Ağzımızda çileklerle, öpüşelim mi?
Ah öpüşelim mi doyasıya!?
Ruhum bedenimden önce düştü toprağa
Etimi didiyor her tarafta sürüyle kargalar
Nolur yapmayın diyorum,
Yapmayın, bakın yaralarım ağır.
Kargalar aç, susuz
İçimde kutsal bir çöplük çürüyor.
Dur gitme öyle beni bırakıpta buralarda böyle aşksız.
Bir öpüver de en savunmasız yerimden, bir mutluluk bulaşsın.
Çok yaşamaz diyorlar buralarda sevenler.
Olsun, biz de sevda denen köye yerleşiriz.
Dur, kurudu ellerim çoktan soğuktan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!