Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Bekir Dalkıç

Lafta borcumuz var Allah'a lakin cebinde bir kuruş sevabın var mı diye sorsalar, yok
Bin dakika içre, bir dakika zaman bulamıyoruz  ib(adet)e.
Müezzin ünnüyor minareden gel diye, bağır çağır beş vakit, utancımızdan icabet edemiyoruz o davete de.
Eşyamız kalmamış sata sata,
Eyvah eyvah! azrail uğramış tahsilata,
Kaç kaç nereye kadar kaçalım?

Devamını Oku
Bekir Dalkıç

İçim yanıyor içim içim!
İçim yanıyor!
Yanıyor ben bile bilmeden neden yandığını.
Yara var, bir doğum lekesi.
Sanki birilerini öldürmüşüm doğmadan,
İçim acıyor.

Devamını Oku
Bekir Dalkıç

Şiir benim geçim kaynağım,
o olmasaydı hiç geçinemezdi kendim kendikendimle.
Aslında çok önce delirdim ben,
bakmayın siz böyle akıllı göründüğüme.
Kafamın içi silme velvele.
En ufak titreşimde bile göğsümde şiddetli bir zelzele.

Devamını Oku
Bekir Dalkıç

Kalp dediğin aparat.
Atmıyorsa kopar at.
Tutuştuysa ciğerin.
Bir sigara daha yak.
Kuşkun varsa aşkımdan.
Gözlerime iyi bak.

Devamını Oku
Bekir Dalkıç

Sabah olmadı daha, nereye böyle henüz erken.
Gece gece bulabilecek misin bu ıssız ormanda yolunu?
Açtığın çukura it beni giderken, etim henüz sıcak.
Dikkat et kendine buralar tekinsiz, ortalık aç kurtlarla dolu.

Kaçıyorsun ama kimbilir kimler seni öperken,

Devamını Oku
Bekir Dalkıç

Ben şuradayım, şu ağacın altında.
Bir ormandayım duruyoruz biz burada böyle domuz domuza.
Şehirleri basmış sel, hep birlikte yiyip içip oynaşır otururlar o domuzlar omuz omuza.
Yoksul bir at gibiyim yorgun, içerim kımız.
Zengin bir adama verdiler sevdiğim o kızı,
O sevdiğim güzel mi güzel.

Devamını Oku
Bekir Dalkıç

Çuvalımı gören beni de patates zannediyordu pazarda.
Oysa çok önceden soyutlamıştım kendimi kabuğumdan, çok.
Bir kalabalıktı hürriyet ateşi,
Yanıyordu bir zamanlar  şu buz gibi sokak.
Görsen, it gibi titriyordu açlığım,
Kendimi kaç tencerenin içine sokarak,

Devamını Oku
Bekir Dalkıç

Hukûkî bir boşluktan faydalanmış patronum.
İşçilere boşluk yok.
Beş kilo da havyar almış geçerken.
İşçilere bulgur çok.
Hanımı yenilemiş kürkünü.
Pekte çabuk ölmemiş sanki fok.

Devamını Oku
Bekir Dalkıç

İnce belli çay bardağı, ince insanlar,
Sade ve saydam,
Kızıl sıcak, fokur fokur, tavşan kanı.
Dolar boşalır ince belli bir yürek.
Güz zamanı buğulu.

Devamını Oku
Bekir Dalkıç

İnsanın bir köyü olmalı, arada bir gideceği.
Bir kaç da keçisi falan, hani dağ da bayır da güdeceği.
Ve ora da bir çeşme olmalı.
Şırıl şırıl akan buz gibi suları.
Bir de evi olmalı topraktan, geceleri geçireceği.
Akşam olunca ateşi yakmalı.

Devamını Oku