Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Ben bu düzene sadık değilim.
Hiç bir ödüle de talip değilim.
O ödülleri sadıklar alsın.
Bize de koskoca bir yalnızlık,
Kalırsa bir iki de dost kalsın.
Bu yeter bana.

Beni hiç öpmediler küçükken.
Büyüdüm ve dudaklarımdan.
Öpmediler.
Ah şu kadınlar yok mu ah!
Çöpe atılmış ölü bir kedi kalbim.
Kaç araç geçti üzerinden,

Cahilsiniz işte cahil.
Tepeden tırnağa cahil.
Gün gelecek göremeyeceksiniz denizi,
Özgürce yüzemeyeceksiniz tuzlu sularında, Plajlarında gezemeyeceksiniz.
Çünkü halka kapatılacak boyluboyunca, büsbütün sahil.

Kenar mahallelerin birinde,
Saat sabahın onbirinde.
Seyir halinde bir kamyon.
Asfaltın ortasında iri, dik bir çivi.
Sanki bilerek yerleştirmiş itin biri.
Çivi kamyonun lastiğine battı.

Kırda çimen kokusu geliyor burnuma,
Yeni uyanmış çiçek kokusu.
Semaverde çay,
Sepette su böreği, meyva suyu, ay çöreği, çekirdek kokusu.
Dayadığım sırtım ağaç,
Tepemde kuş sesleri,

Mevsim yaz, küçüğüm.
Şişirmişim kafasını bisiklet diye diye!
Oğlum dedi babam, bak biz bugün varız yarın yoğuz, yaşım henüz dokuz.
Sana bırakacağım ne katım var ne de yatım.
Dedi ki al sana hediye, haydi gitte sanayiye
Gitte neymiş öğren zorluğunu şu hayatın.

Yürüyorum çok eski bir yolda yürüyorum bir gece.
Biliyorum o yolu sanki benimmiş gibi ama artık benim değilmiş gibi.
Arıyorum arasında bir şeylerin her yer pislik, çamur.
Yürüyorum içinde, içimde.
Yürüyorum korka korka, eskiden oturduğum taşlar geliyor, oturuyor göğsüme.
Sanki her girinti, evimmiş gibi her girinti.

Ne sevgili, ne ana,
Ne memleket hasreti,
Ne bayrak, ne sancak,
Ne ekmeğe, aşa,
Ne dağa, taşa,
Ne kardeşe, ne arkadaşa.

Yürümek konuşmak gibidir bugün,
her adım bir sözcük.
Hoşçakal demektedir gidenlerimiz bize,
Gelenler yorgun argın gelirler,
Mırıldanırlar bir merhabayı adım adım, heceleyerek.
Herkes konuşmak ister sokağa çıkınca.

Üzerine gelmeyin bu akrebin, huyunu bile bile.
Çekildim çekiliyorum geriye, en geriye.
Hayatım geçti çeke çeke çile.
Sadece kendime sakladım zehrimi.
Ettiler zaten dostlarım da beni tek tek terk.
Yıldızları bile aştı düşlediğim mutluluk.