Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Bir çocuk kaybettim, bulan var mı?
Çocuğum, kayıp.
Kaybettim onu şuursuz kalabalıkların arasından.
Uğursuz bir gece yarısıydı.
Vitrinlerine bakarken şehrin, renkli ve de ışıltılı.
Biliyorum çok ayıp.

Şehrin kenarlarında yürüyorum sabahleyin, küçük adımlarımı ulayarak.
Köşede bir simitçi duruyor titrek, hava buz.
Nereye baksan bir emekçi sokakta, tezgahta.
Herkes alınıp doldurulmayı bekler gibi duruyordu kımıldamadan.
Otobüsler birer demirden poşet.

Yokluğum çok büyük çok.
Odam loş.
İçimde koskoca bir boşluk.
Açıkçası hayatım bombok.
Bay bay diyor gidenler.
Bir sigara daha yaktım bitmeden,

Daracık bir alanda,
Geçer onca ömür eğer ömürse.
Kim bilir sen kimsin?
Kim bilirdi seni yazısız toprağa gömülsen?
Ezilen de dokunan iplik.
Dokuyansan sen kilimsin.

Baba nedir?
Sence nasıl olmalıdır bir baba?
Sığışıp bir kalıba, sırf dürüst bir yaşam uğruna,
Çocuklarını aç, yırtıklarını yamalı bırakıp,
Sabrın sükutunu çiğ çiğ yiyen,
Kan kusup, kızılcık şerbeti içtim diyen midir?

Herkes kendine ısınacak bir ateş arayıp arayıp, buluyor en nihayetinde illâ, 
Peki ya o yanan odun hangi ağacın odunu, kimin umrunda?
Birilerinin hayrına yağıyor gibi yağmurlar, yağıyor yağmasına nitekim,
Herkes kaçışırken bir saçak bulup altına,
Sırılsıklam ıslanan kimin umrunda?
Şiirler yazıyorsun kah damla damla kanıyor düşünce, kah uyanıp ürperiyor duygular üşüyünce.

İyi giden birşey söyle bana sevgilim.
Hırsız yine hırsız, çalıyor yine çaktırmadan,
Katil yine katil, vuruyor bizi hiç sektirmeden.
Dertler dert üstüne,
Birikmiş borcun harcın içinde,
Kararlı geliyor alacaklı adım adım,

Kafalarınız birer kaypak.
Ayaklarınız kör aptallar.
Kırk ayağınızda kırk kırık.
Yirmişer sağ, yirmişer sol.
Gidiyorsunuz çizerekten zikzaklar.
Bir o tarafa, bir bu tarafa.

İlk önce eşim hissetti hasta olduğumu, ben bilmezken.
İlle de git dedi, gitte bir bakıt hastahaneye.
Öyle güzel ilgilendi ki hemşire, baktım hepsi de çok ince.
Aradı ardı ardına kardeşlerim, en çokta kız kardeşim.
Günde en az beş kere.
Kimse söylememiş anneme üzülmesin diye,

Kitaplar, kitaplar, kitaplar.
Kitaplar sence neye yarar?
Hiç düşündün mü bunu?
Nedir sence kitapların işi?
Eğer bana sorarsan, kitaplar tutuşturmaya yarar ocaktaki ateşi,
Sıcacık bir yuva için.