Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Cehenneme düşeceğim diye boşa etme feryad, figan,
Şeytana uyduysan eğer cehennem evindir.
Et yokluğunda geliyorsa burnuna bir et kokusu,
Bil ki o yanan kendi etindir.

Girilmez sevaba parayla pulla,

Aşk nedir, kırmızı bir çift kiraz mı koparmak dalından?
Tadı mı, çöpü mü, çekirdeği mi?
Kırmızı toprakmı tarlalarda,
Kili mi, külü mü, çıkan bir küp altın mı altından?
Emdiğim süt müdür anamdan aşk?
Öptüğüm gül müdür, yüzdüğüm göl müdür?

Bana iyi bak Muallâ, iyi değilim.
Telaffuzu ıssız bir şehirim bu akşam.
Susuz bir denizde boğuluyorum durmadan.
Kolsuz koşuyorum tozlu yollarda.
Ardarda sarsılıyor kalbim, ne olur kal benimle.
Sen beni yanlış anladın aslında, öyle demedim şimdi.

Sesin gözlerimden giriyormuş içeri, kulaklarım sağırken.
Gizli bir bölmede bekliyormuş o sözcüklerin herbiri.
Bir kaç damla yankıda anladım.
Yokluğunda açılıverdi kulaklarım lakin ne fayda
Hem ne farkeder duyumsamak nesneyi, seni duyamadıkça?

Sevda dersen ben varım.
Aşk içinse eğer,
Elimi taşın altından sokarım ben.
Aç kalacaksak,
Bakışırken geç kalacaksak işe,
Öleceksek sevişe sevişe ölelim.

Kalsın boş ver, verme o fazla kilolarını.
Ne malum, belki ben seni ağırlığınca sevdim.
Dün akşam sana seni sevdiğimi söyledim, yine duymadın beni.
Olsun, ben seni sağırlığınca sevdim.

Bir neşeli, bir öfkeli, bir sakin, bir endişeli, ara ara değişiyor hislerin,

Sen ki kardeşim dedim, omzuna kolumu attım durdum
Kaça sattın kendini Sezâi,
Kaça?
Otlakta otlayan koyundun, kurt kaptı da mı böyle kudurdun.
Kaç para verdiler de çıkamadın şu hayâtî maça?
Kaça?

Sigarayı bırakın diye bas bas bağırıyor bazıları,
Müzakere ediyorlar televizyonlarda sabah akşam,
Bir taraftan da seri halde sigara üretmeye devam ediyor sigara fabrikaları.
Karışan görüşen var mı? yok.
Biri bitmeden birini yakıyor halalarım dayılarım, nâpsın herkes?
Öksüre öksüre sabahı ediyor garipler.

Harflerimiz hecelere,
Hecelerimiz kelimelere,
Kelimelerimiz cümlelere.
Mısra mısra, satır satır, çatır çatır.
Önümüze katarak toprağı, taşı, yolcuyu, yoldaşı.
Zalimlerin üzerine.

Şiirler mi bırakmalıyım sana Muallâ, şiirler mi?
Şiirler mi çocuklarımıza acaba ölmeden yoksa küçük de olsa birer ev mi?
Zaten ne bırakabilir ki bizim gibiler?
Altınlar mı saklamalı gizli yerlerine gizli gizli o evlerin, çil çil altınlar?
Olsa olsa türlü acılarla dolu bir kiler.
Yani zaten ne bırakabilir ki bizim gibiler?