Söz uçar yalnızlık kalır.
Bir şiir yazarsın yırtılır zarı kağıdın.
Kıvılcım çıkartır sözcüklerin.
Fışkırınca siyahlar gecelerden odana,
Bir oda dolusu is kokar ruhun.
Ben anlamlı şeylerden sıkıldım iyice.
Artık bünyem kaldırmıyor.
Sen ne söylersen söyle.
Zaten kimse aldırmıyor.
Sıkıldım.
İçimde bir sıkıntı var yine bu gün.
Dert mi desem, aşk mı desem, hasret mi?
Gökyüzüm karanlık herdaim.
Perdem mi çekilik, bulut mu desem, kasvet mi?
İstanbu'u izliyorum hayretle.
Ve akvaryumumda yüzen şu rengarenk balıkları.
Bir andı özgürlük, koşturdum yaşamak için dışarı.
Kimbilir kimdi, koridorda birisiyle çarpıştık.
Taşa düştüm, baktım yarılmış başım.
Ağlıyordu O'da, yanımdaydı bana çarpan arkadaşım.
Oluk oluk akan şerbet değil kandı, bitti yaşayamadan, zaten azdı zaman.
Döndük ve yine herkes kendi odasına kapandı, üzgünüm ama yine esaret kazandı.
Öldüremez beni bu sinüzitler, şol bir geceden uyanırım.
Tekne olur hasırdan koltuklar, türlü yüzsüzlüğün kıyısında yüzdürürüm.
İnce iki kürekle geçerim kalın kafaların arasından.
Üç kere hapşururum, sonra ardarda mütemadiyen.
Öldüremez beni o azılı mikroplar, palavradan arda vitaminleriniz kadar.
Ekmek sırasına duruyoruz her akşam iş çıkışı.
Giriyoruz sırada en sona, ilerliyoruz, ilerliyoruz, ilerliyoruz.
Sabırsız eller var, iki de bir itiyor, itiyor.
Tam sıra bize geliyor, ekmek bitiyor.
Umudu pompalıyor yürekler hiç durmadan.
Geçiyor günlerim benim de.
Dönüyor akrebin iğnesinde zaman.
Tabutum giderek küçülüyor, küçüldükçe küçülüyor
Neredeyse bir çukura sığacak.
Omuzlarımda eriyor bu yalnızlık.
Kredi kartım şişti.
Bankamatiğe soktum patladı.
Unutmuşum içerde poşeti, kafa gidince.
İhbar etmişler anında polise.
Oysa kirliler vardı o poşette.
Zaten çöpe atmış o poşeti o polislerde.
Bugün arayıp sormuyorsun ya beni,
Yarın hiç boşa koşupta gelme yanıma.
Değmez.
Unutanlar katil, unutulmak ölüm gibi birşey.
Sanki gel desem, şu an koşup gelir misin?
Bir arayıp sorsan ölür müsün be!..
Acıyorum şu kedilere,
Sokak kedilerine,
Sokakları ayaz bu şehrin,
Tüyleri ıslak, sıska, aç.
Görünmez sokak kedileri bu şehirde,
Ağlamaz, gülmez, incinmez.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!