Beni yufka bir yürek bil, sana oklavayla açarım
çok pişirirsen yanarım
biraz bekle kabarsın
bir çay demle oldu mu,
yer sofrası kur gönlüne
ısır ucundan şu böreğin
Babam cevizli baklava getirmiş geçende, yemeye yüksündüm. Eskiden yüzsüzdüm. Bağrım yanıksı bir dondurma, boynum süt, buğulu gözlerim tütsümdür.
Gece toy, gece mârur, açlığımı mâzur gör.
Öp beni henüz erimeden, erimeden öp beni.
Dönelim aşkın etrafında küp gibi beş tur.
Yarın belki olmam böyle soğuk.
Yarın belki yoktur.
Yüreği elinde kuru bir yaprak,
Kapılmış rüzgarlara gezen kadın sokak sokak.
Kapat avuçlarını lütfen, bak hava ayaz.
Buz tutmasın sonra.
Bil ki o yürek sadece göğsüne aittir.
Sıcak bir yer bulamazsın başka.
Ben sokakların kedisi,
Sen banka k(r)edisi.
Ben doğduğumdan beridir sefilim.
Ne zaman seni sevdiğimi söylesem,
"Nerede kefilin" diyorlar.
Yüreğimdir kefilim.
Duyun ağalar, beyler,
Size bir şey söylemem gerek.
Yürümüyor bazı şeyler,
Doluyor içimdeki baraj giderek.
Susa susa birikti öfkem, ağzıma kadar.
Ben zengin olsam, geçerdim şu köhne yoldan öyle aheste aheste.
Yorgun evlerin arasından ağır, eriyip kayarcasına.
Altımda son model arabam,
Yanımda en soylu kadınlar, en soylu adamlar.
İzlerdik birlikte geriden geriden o gölgeden insancıkları yarı acıyarak, yarı kızarak.
Sen üzgünsün diye herkes üzgün mü olacak sanki? Bak dolu mekanlar, çalıyor, çınlıyor davullar, sazlar.
Açsa karnın herkeside aç mı zannediyorsun? Kuruluyor sofralar üç öğün. Bir kuş sütü eksik.
Sanki bir şey söyleyeceksin ve herkes ayacak. Kalkacak millet, seni ayakta alkışlayacak. Yok öyle bir dünya.
Bir şiir yazıyorsun acıdan, herkes okuyor mu acaba?
Okuyanlar bakıyor mu seninle aynı açıdan? Zor.
Bir şey söylüyorsun açıyorsun kalbini, çıkıyor illaki onu da acıtan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!