Kendimi arıyorum çokça sessizliğin olduğu bir gecenin içinde
geçmişimden kalan tüm izleri silip giderken
gözlerimin yerinden çıkarcasına baktığı boş duvarlara konuşurken
gözlerim kan çanağı, gözlerim yanıyor
eski zaman dilimlerinin birisinde yazılıp bırakılmış bir şiire dalıp giderken
eski bir şiir diyerek üstünü kapatırken
Ellerimde üşüyen kalem yalnız
Bir düş(s) ün sesin gelir
Peşinden karanlık
Aşk her mevsimde ürür
Gözlerinde gördüm dünyayı
Karaydı teni gözleri umut
Tiksindim insanlığımdan
O neşeli gözlerle bakarken dünyaya
Elinde çamurdan oyuncağı
El salladı
Yalnızlık girdi aramıza
Bekleme saatlerinin olmadığı
Özlem duygularıyla
Gidişinedir sitemim
Sonrasını bildiğim bir düş
Herkes seni konuşuyor
Herkes seni çok seviyor
Ki bende çok sevmiştim seni
Tarifsiz güzelliğinin içine, bin türlü kirliliğini gizleyen şehir
Ne seninle oluyor, ne sensiz
Sessiz bir gece
Tırpan vurulu şiir
Dile gelse bir dert
Gelmezse sen
Neresine tutunsan
Girdabına kapılan
Gözlerimi açtığımda
Buruşturulmuş kağıtlarda duruyor izi
Geceden kalma gözlerinin
Dilime dolanan küfür
………………………
çıkarıyorum üzerimden eskileri
susayan yanım isyana odaklı
üşüyen çocuklara göz kırpıyor
sensizliğin arifesinde kalemin ateşi
yeni senleri iklimine çağırıyor
Kuşlarda ıslanır insanlar gibi
İçine akıtırlar gözyaşlarını
Bir gelincik tarlası özgürlüğünde
Ve gelincikler yağmurları sevmezdi
Güneşli havaları sevdikleri kadar
Kuşlar diyorum ben kuşlar
Gün kesiği yarına sürgün
Kan tutmaz sabahlara
Akşamından sızan düş
Ayraçsız kitap sayfaları kırık
Kime yazılmış kimden kopmuş
Sessizliğin bozulduğu güz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!