Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bir bütünün içinde; hayatın sorgulanan yanlarını keşfe çıkmış, yaşadıklarından öğrendiklerini mısralara taşımaya çalışan, yazdıkça nefes alabilen bir şiir yolcusu...
İnsan kendini anlatamaz
Bir şiire düşmeden önce
