Alper Eğrikar Şiirleri - Şair Alper Eğrikar

Alper Eğrikar

AHMET

Ahmet: 22 yaşlarında bir gençtir. Arkadaşları ile arası sürekli bozulmaktadır. Herkesin ona bir yanlışı vardır. İstanbul'da okumaktadır.

Süleyman: Ahmet'in kardeşidir. Askerden dönmüştür. Ailesi ile arası bozuktur.

Devamını Oku
Alper Eğrikar

günlerimin prensesleri neredeler?
o kadar ihtiyacım var ki
ne güzel bir nimet sevilmek
dünyanın hakimiyim sanki
bir çift göz tarafından seyredilmek
ve bakışlarının etimi kemirmesi

Devamını Oku
Alper Eğrikar

aldatmaya meyilliysen balkondan atla!
ya öldür ya öldürmeden kaç, yok ol çabucak.
kaynat çayı üstüne dök, kafanı vur duvara,
ihanet edersen, tek suçlu sensin, sensin alçak!

Devamını Oku
Alper Eğrikar

kırmızı çizgiler
zıpkınlar deliyor içimdeki çocuklarımı
anne babam çalışıyor
kardeşim okulda
hayat
bana bir türlü yüzünü çeviripte bakmıyor

Devamını Oku
Alper Eğrikar

görüyorum; bir şeyler normalleşiyor.
ölümün bile kırk bin hali yok artık.

Devamını Oku
Alper Eğrikar

harakiri çekiyor çocukluğum
herkesin hayali büyümek, adam olmak
hava bile düşmandır diyorlar soluduğum,
oksijen zehirmiş biraz yaşatıp öldürmekte
açsan bir pencere, aşkta böyle.
aşk,

Devamını Oku
Alper Eğrikar

Aman
diye başlayan cümleler
Akademik kaygı
Ekonomik özgürlüğün düşmanıdır
ve hep hikaye
onlar bunlar değil kız üzere

Devamını Oku
Alper Eğrikar

dünya
herkesin farkında olmasını kaldıramıyorum
bir kahpelik var ortada
konu ne ırak ne venezuela
dilim susana dek diyeceğim
kahrolsun amerika..

Devamını Oku
Alper Eğrikar

güneşin tüm bulunmuş çocuklarına...

emin ol, karanlığı söndüren bir mum vardır,
o mumu tutan eller annene babana rahmet,
ölüm kefen gibi beyaz, yağmur değil kardır,
şimdilik yağmur yağsın, kar içinse sabret.

Devamını Oku
Alper Eğrikar

anne
çekiyor işini dünyanın
çorak topraklarımda geziyor
ve rüyanın
en güzel anında uyanıyor
uzun çocuklarının

Devamını Oku