kırmızı çizgiler
zıpkınlar deliyor içimdeki çocuklarımı
anne babam çalışıyor
kardeşim okulda
hayat
bana bir türlü yüzünü çeviripte bakmıyor
hep koşan ben
çabalamaya çalışıp duran
sen bu kadar güzelken
ne gelir elimden ismini vermek istemeyen kişi
bakma böyle üşengeç olduğuma
hemen hemen yaptım her işi
pastane, düğün salonu, fabrika
ama nolur benim gözlerimin içine bakma
aşık olamayacak kadar alınganım
silebilirim insanı canımı sıktığında
değerlere değer biçecek halim yok, aptalım
bu sıra yanlış sulardayım!
yine bir alper klişesi,
senden başka kimsem yok Allah'ım!
Alper Eğrikar
Kayıt Tarihi : 7.05.2026 00:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!