Dün ki çocukları gördük, bugünküleri de.
Dün mahvolmuş koridorda, hastanede.
Bugün yalnızsın, perişansın belki sevdiğin uzak.
Al içinden derdi yere bırak, şikayet etme.
Yağışlı ol her daim, gözünü bırakma kurak.
Bir gün derdini sorsalar, Allah var gam yok de.
Her nefeste içime çektiğim, aşkımın doğayla karışmış kokusu.
Hafif limoni, biraz buruk.
Kulağımda dönüp duran, ses tellerinin inceliği.
Karnı burnunda annelik ve bir çocuk.
Bedenine hapsettiğin o soluk, sarı renkli kul.
Adımlarında saklı yorgunluğunun izleri.
doktorların bilmeceleri var
koridorlar çokça anı taşır
çöp atmaya çıkmak duygu birikimidir
attıktan sonrası şiir
bu ne perhiz bu ne biçim söz
kiminde nazar var kiminde göz
seni gördüm
takıldım,
öylece gözüne baktım.
bir daha görmek istiyorum
bu şiir değil
not olarak yazdım
bir nehir kenarında
dağdan akan nihilizm
çağlayanlara karışan ben ve sen
yabani atlarla bu devri terkeden biz
nietzsche'nin şüpheli elinden
su içmedik demeyiz..
escobar'ın dudakları arasından tütün akıyordu...
karanlık ve akademik kaygılar,
seni görmek artık gazzenin kurtulması kadar zor.
taş fikirliler!
ve onları yöneten telefonlar.
cüzdanımda kardeşimin vesikalığı.
sen yine o şarkıyı söylüyordun.
duvarlarım kanadığından beri,
penceremden güneş namına bir şey girmiyor.
azıcık bile olsa, ışık girse,
eminim artık, güneş beni sevmiyor.
Her tarafım seninle çevrili,
Aramızda beş-altı adım olsa ne yazar?
Bak güzelim,
Biz seninle aynı yerin farklı bölümlerindeniz
İster buna dünya de, ister il, ister ilçe
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!