Alper Eğrikar Şiirleri - Şair Alper Eğrikar

Alper Eğrikar

bir mum
güzelliğinin arkasında sakladığın
pis huylar
üzülüyorum böyle olmana
böyle olmasına
okulun bahçesinde

Devamını Oku
Alper Eğrikar

Derviş Alper düşünme istikbali,
Düşünme parayı, mülkü, mevkiyi
Eğ başını secdeye düşün vebalini.
Düşün Allah'ı, ölümü, peygamberi(sav).

Devamını Oku
Alper Eğrikar

Dervişleri derviş eyleyen Allah
Ne parada ne pulda gözüm
Aşkın ile yandır beni Ya Rabb
Neticede sensin özüm

Devamını Oku
Alper Eğrikar

Hatırlıyor musun Leyla? Biz yürüdük seninle.

O günün evveli hiçbir anlamı yoktu çıkışların.
Seni görmenin verdiği azıcık sevinçle eve dönerdim.
Sırtımda kitap dolu, aslı aşkların dolu olduğu çantamla.
Seninle konuşamamanın verdiği buruklukla eve dönerdim.

Devamını Oku
Alper Eğrikar

KARINCAYI EZMEK

Ben insanım,
''Karıncayı dahi...'' diye başlarım söze.
Yalanlarım meşhurdur benim.
Aşağılamakta birinciyim.

Devamını Oku
Alper Eğrikar

Bilmediğin şeyler var.
İçimde savaşlar çevirdim, yanımdaydın.
Hayret! Yanımdaydın.
Namlusuz bir silah kuşanmıştın.
Mermin de yoktu.
Uzun uzun bakıyordun düşmana.

Devamını Oku
Alper Eğrikar

Hayatın herhangi bir noktasından sesleniyorum.
Devir değişti artık bunu herkes gibi ben de kabul ediyorum Hayat bozuk hayat kötü belki ama bir şeyler var herkesin bildiği. Dostluklar yalan, çıkarcılar yılan. Hayat kolay ama mutlu olmak zorundayım her zaman. Belki de bu zor yapar. İnsan da kıymet vardır bilirim de neden arkamdan bıçaklar? Herkesi seviyorum kalpten ama yanlışlarını görmeden edemiyorum neden? Hani sevince görünmezdi kötü huylar, sevmek yeterdi sevmeye? Kökten bir aşk hepsini çözer de. Devamını getirtmiyor aklım.

Devamını Oku
Alper Eğrikar

paslı
demirler tutmaktan içim kararıyor
ah yine akşam
ayaklanıp ona gidecektir her canlı
sana
seni ilgilendirmeyen şeyler sorsam

Devamını Oku
Alper Eğrikar

Bizi sınırlarla dört duvar çevirdiler,
İnsan aklının hür zihni, köşeye sıkıştı.
Etrafta, bekçiler, öğretmenler, liderler.
Hepsi bir arada, mecbur sesimiz kısıldı.


Devamını Oku
Alper Eğrikar

dünya alçaldıkça alçalıyor
sanki yerçekimi insanın onurunu çekiyor kendine
belki şerefini haysiyetini namusunu
ben namus bekçisi falan değilim
ben bir şeyin bekçisi bile değilim
siz nefsinizin emrettiği gibi alırsınız soluğu

Devamını Oku