Alper Alper Gibi Olamadı

harakiri çekiyor çocukluğum
herkesin hayali büyümek, adam olmak
hava bile düşmandır diyorlar soluduğum,
oksijen zehirmiş biraz yaşatıp öldürmekte
açsan bir pencere, aşkta böyle.
aşk,
seni sevmeyeni
seni sevdiği haline geri döndürmeyi düşlemekse
karışır işler
yerinde durmaz bosna, yollar beni beklese
çok ağladığımı bilirim
ve gözünü üstümden bir an bile çekmeyen annem
korkuyu
beni ezerken yukarı bakanların gözlerinde gördüm
kimseye zararım yoktu benim
kendimi bilecek kadar büyümekti hayalim, büyüdüm
çocukken mısır bile tanıdık gelirdi
arabalı telefon mesela eniştemin getirdiği
hepsinin bir anısı bir ölüm yıldönümü var
aşık olmak ve layık olmak arasındaki aşılmaz bağlantı
her şey sizin için
aşk,
unutturur sana, sana yapılanları
çocukluğum görse beni, nefret ederdi.
alper alper gibi olamadı
kapılar gri'den kahverengiye,
alper alperden başka birine
istemeden dönüştü.
belki dışlanma dersin sebebine belki aşk
ne dersen de bu bir ölümdü
alper alper tarafından alperin içine alperle birlikte alperce ve alperlerce gömüldü.