Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

KIRIK BİR BAKIŞ
Bir bakışın ömrümü böleceğini bilseydim,
Gönlümü o ateşe hiç sürmezdim.
Bir anlık tebessüm uğruna,
Ömrümü yangına bırakmazdım.

KIRIK DALIN AĞIDI
Bu çağın yüküyle kirlettiler anlamı,
Kelamın tadı kaçtı, yürekler suskun,
İnanç dediğin bir avuç toz,
Savrulur durur, rüzgârın koynunda.

KIRIK DÖKÜĞÜM YİNE
İçimde kırık dökük hayallerim var
Kimse görmesin diye
Kırıkları, acıları
Gömdüm sessizce

KIRIK SESSİZLİKLER
Çırpınır kalbim, duy artık yeter,
Geceyi delen bir sessizlik var.
İçimde büyüyen kırık cümleler,
Her biri bağrımda ağır bir bahar.

KIRIK ZAMAN
Zaman usul usul çaldı çocukluğumuzu,
Bir masal sanırdık büyüyen hüznümüzü.
“Ayrılmak yok” diye tutarken ellerimizi,
Kader sessizce yazmış uzak düşlerimizi.

KIRILAN HEVESİN GÖLGESİ
Hevesimiz kırıldıktan sonra,
İsterse her şey mükemmel olsun,
Dönüp göz ucuyla bile bakamayız;
İçimizde kapanmayan bir kapı kalır.

KIRILAN SESSİZLİĞİN ALTINDA
Yüreğimizde ince bir sızı dalgalandı,
Güneş devrilmeden gölge düştü zamana.
Silindiğini sandığımız o derin korku,
Kabuk bağlamış yerimizden sızdı ansızın.

KIRILDIĞIM YERDEN
Sen herkese benzemezdin, öyle sanırdım,
Bir dokunsam kırılmaz diye inanırdım,
Kendi yalanımda en çok sana sarılırdım,
Kalbimi sana emanet sanırdım.

KIRILMAYANIN YÜKÜ
Yorgun sabahlara doğduk biz,
gecemiz yarım, düşlerimiz eksik.
Geçmiş, omuzlarımızda taş gibi;
gelecek, suskun bir bekleyiş.

KIRILMIŞ GÜL
Ne gül ne yarınlar
Gül kırılmış geçen günlerin tortusuna
Vurulmuş en derin yerinde
Bekler güller avlusunda