Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İSKELE
Beklerim,
Gözlerim arar ufukları
Dalgaya sorarım adını,
Rüzgâr susar, ben susmam.

ISSIZ GECE
Yağmur bu gece ince ince değil,
Sanki içimde kopan bir denizin yankısı.
Damlalar düşmüyor yalnızca toprağa,
Kalbimin tenha kıyılarına da vuruyor sesi.

İYİ NİYETİN YARASI
Kalpte açılan her sızı gibi,
İyi niyetinden vurulanın yarası,
Bir güvenin ortasında kırılır insan
Sessizce, kimse duymadan sızısı.

İZ BIRAKANLAR
Bu fâni ömre fazla gönül bağlamayın,
Bir gün sessizce çekilip gideceksiniz.
Ne makam kalacak avuçlarınızda,
Ne de adına ömür dediğiniz telaşlar…

KAÇAĞIM
Ben bir sevda kaçağıyım
Doğduğumdan beri yoldayım
Kendimden biliyorum bunu
Ruhum bende kendini arar

KADER
Gel gelelim, felek bize böyle yazmış,
Kısmetin defterinde kara bir satır.
Altı okka yük değilmiş insana,
Lâkin gönül taşır da taşır,ne çare.

KALABALIK İÇİMDEKİ SESSİZLİK
Sana ait ne varsa,
eksilmeden kalsın içimde, derin.
Çünkü ben, en çok yarım kalanlara
sessizce alışıyorum bilmeden.

KALAKALMAK
Bak şu feleğin işine canım
Bilinmez diyarlarda kalakaldık
Gönlümüz yaban eller sardı
Bakakalmak nasıl bir iş

KALAN İZ
Yaraya söz yetmedi,
Gözlerimiz yollarda savruldu,
Yüzümüz toprağa değdi sessizce.

Adımlarımız suskun,

KALAN İZ 1
Kalbime sessizce dokundun bir gün,
Bir bakışınla değişti içimin iklimi.
Ne zaman değse adın düşüncelerime,
Sessizce çözülürüm kendi içime.