Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İÇİMDE KALAN
Belki de en güzel sevda,
Adını rüzgâra bırakmaktır.
Yan yana yürüyemesen de,
Bir ömrü aynı düşte yaşatmaktır.

İÇİMDE KALAN
Yüreğimde kor oldun, gözümde yağmur,
Ne diye içimde fırtına oldun?
Bir sızı bıraktın ömrüm boyunca,
Gelip de içimde keder diye kaldın.

İÇİMDE KALAN GÜNLER
Ne garip bir dünya bu,
Yüreğimde eskimiş zamanların sızısı var.
Her sabah biraz daha eksik uyanıyorum,
Geceler ise suskun bir yara gibi ağır.

İÇİMDE KALAN HAYAT
Kalbimde bir hayat var,
Yaşamak isteyip hiç dokunamadığım.
Sanki kapısı açılmamış bir sabah gibi,
İçimde bekleyen bir ömür.

İÇİMDE KALAN TEK SES
İçimde bir ben eksik dolaşır,
Bir de sessizliğimi duyan bir yürek,
Kalabalıkların içinde kaybolurken
Elimden tutan bir gerçek.

İÇİMDE KALAN YANKI
İçimde derinleşiyor suskun bir karanlık,
umudum düşer avuçlarımdan tane tane.
Bir şehir içimde ışıklarını söndürüyor,
ben kendime bile uzak kalıyorum bazen.

İÇİMDE KAPANMAYAN ŞEHİR
Ne neşe kaldı, ne mutluluk; kalan tek şey ittirilen bir hayat,
Her adımda biraz daha eksilen insan…
Zaman ağır bir yük gibi omuzda taşınırken,
Gülmek bile yabancı bir dile dönüşür artık.

İÇİMDEKİ ÇEŞME
Derinden derine içimde çağlar
Unutulmuş sevdaların sesi,
Ey kalbimin suskun bağları,
Ne söyler bu iç yangın nefesi?

İÇİMDEKİ GÖÇ
İçimde sessiz bir göç başlar,
Bir kuş değil, bir sızı taşır göğsümde,
Her vedada biraz daha eksilir
Kendimden düşerim gölge gölge.

İÇİMDEKİ IŞIK
Bugün yine içimde bir ışık var,
Adını koyamadığım bir umut.
Seni düşünmek,
İçime doğan bir sabah gibi.