Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İÇİMDEKİ KIRIK SES
İçimde susturduğum sesler var,
Geceye karışan ince sızılar.
Her suskunluk biraz daha büyür,
Kalbimde çoğalan yalnızlıklar.

İÇİMDE SAKLI SEN
Seni seversem bir başka severim ben seni,
Gözlerine sabah ışığı düşürürüm,
Dudaklarına akşamın kızıl susuşunu,
Gülüşlerine baharın en ince rüzgârını veririm.

İÇİMDE SIZLAYAN
Suskunluğum çığlıklarımdan daha derin bugünlerde,
İçimde bir yer sızlıyor durmadan.
Geceyi omzuma alıp yürüyorum usulca,
Kırılmış düşler geçiyor ardından.

İÇİME DÜŞEN KIŞ
Savrulur yapraklar hazan vurunca,
Yine sensiz kalır gönlüm bu gece.
Bir sesin düşerdi usul akşamıma,
Şimdi yalnızlık var her pencerece.

İÇİME YAĞAN AKŞAM
Yağmur yağıyor,
Sessizce...
Gökyüzünden değil,
İçimde kırılan
o eski düşlerden.

İÇİMİN YAĞMURU
Yağmur yağıyor, gökten değil;
İçimden, sessizce ve ağır ağır.

Islanan sokaklar değil bu kez,
Hatıralarım ıslanıyor birer birer.

İÇİNDEKİ
Sınağın, inancın olsun,
Yolunu sis bastığında bile
Elinden tutan görünmez bir iz gibi,
Seni kendine geri çağıran.

İÇİNDEKİ SESSİZLİK
Bazı şeyler ne anlatılır,
Ne yazılır…
Söz, dudakta donuk bir gölge
Gözler uzaklara bakar sadece.

İÇİNDEKİ SIZI
İnsan bazen konuşamaz,
Yüreğinde bir türkü dolaşır sessizce.
Sözcükler yetmez, dudaklar susar,
Geriye sadece derin bir sessizlik kalır.

İÇİNDEKİ UZAKLIK
Dalıp gidersin bazen…
Sanki zaman omzuna dokunmayı unutmuş gibi,
Bir an uzar, büyür, içini kaplar.

Oysa gittiğin yer uzak değil;