İçime Düşen Kış Şiiri - Yücel Özkü

İÇİME DÜŞEN KIŞ
Savrulur yapraklar hazan vurunca,
Yine sensiz kalır gönlüm bu gece.
Bir sesin düşerdi usul akşamıma,
Şimdi yalnızlık var her pencerece.

Kor oldum hasretin ince sızısına,
Adını sakladım titrek duama.
Takvimler usulca eksilir yine,
Kış iner içimin solan bahçeme.

Uslandım sevdaya boyun eğince,
Sustum gözlerinde kaybolan hüznü.
Bir umut büyüttüm yıllar boyunca,
Ayrılık dokundu en derin düğümü.

İlk değil kalbime yüklenen dertler,
Geceler boyunca sensiz yürüyüşüm.
Belki bir gün döner diye beklerken,
Rüzgârlar getirdi yalnız yürüyüşüm.

Bir bahar uğruna ömür tükenmiş,
Gözlerim yollarda sessizce dinmiş.
Sen gelmeyince bütün mevsimler,
İçimde kışıyla yarım kalmışmış.

Yücel ÖZKÜ
16 Mayıs 2026/07:26