İçimde Sızlayan Şiiri - Yücel Özkü

İÇİMDE SIZLAYAN
Suskunluğum çığlıklarımdan daha derin bugünlerde,
İçimde bir yer sızlıyor durmadan.
Geceyi omzuma alıp yürüyorum usulca,
Kırılmış düşler geçiyor ardından.

Bir zaman gülen yüzüm şimdi uzak,
Hatıralar konuşuyor karanlıkta ancak.
Adını anmasam da içimde büyüyor,
Suskunluğa dönüşen o eski sıcak.

Yağmur bile dokunmuyor içimin yangınına,
Rüzgâr savuruyor beni kendi yalnızlığıma.
Ne bir ses yetişiyor kaybolan günlere,
Ne de umut düşüyor yorgun avuçlarıma.

Belki geçer diye sustum uzun uzun,
Belki diner diye sakladım hüznümü.
Ama insan en çok da gece olunca anlıyor;
Bazı yaralar büyütür sessizliğini.

Yücel ÖZKÜ
19 Mayıs 2026/14:29