Çağdaş Ca Şiirleri - Şair Çağdaş Ca

Bir eylül akşamında gördüm gözlerini,
Sararmış solmuş yapraklar rüzgarla fısıldaşırken.
Bir masalın ilk cümlesi gibiydi bakışın.
Dursun zaman o an bitmesin istedim...
Verdiğin huzurla ismini kalbime mühürledim....

Baharı beklerken kışta kalan bir yürek, ne ister ? Mevsimler yaz diyor gönlüm Hala yaprak döken ağaçlar gibi sonbaharda ... Kimsenin yazında gözüm yok... Sadece bir parça huzur istiyorum özlemini çektiğim... Çölün, yağmura,Gecenin ,gündüze özlem duyduğu gibi ... Kıştan çıkmış bir çiçek misali.. Yavaş yavaş açan kendi dalında yaşayan,solup,kuruyup,sessizce giden , çiçek misali azizim çiçek misali........

Taşa yazmadım, yağmur yağar silinir diye,
Kuma yazmadım, dalga vurur götürür diye.
Ağaçlara kazımadım, mevsim döner kurur diye,
Ben senin adını, ömrümün tam ortasına yazdım.
​

Ben bir gemiyim yolcusu olmayan ,limanında batmış,
Ben bir hikâyeyim,yarım kalmış son sayfası yırtılmış.
Ben bir çiçeğim dalında unutulmuş , zemheride donup kalmış
Ben bir aynayım kendisini gösteremeyen, yansımasını unutmuş
​Ben bir sessizliğim, çığlıklar arasında boğulan
Ben bir gölgeyim, ışığında azalan.

Ufukta eriyen bir hayalin peşinde, bitmeyen bir kederle yorgun düştü dizlerim,
Mavi bir hüzün çöker yüreğime
Her dalgada senden bir parça, bir iz gizlerim.
Sonsuzluğa uzanan bu deryanın içinde, her dalgada vuslatın müjdesini beklerim,
Güneşin her batışında, karanlık çökerken sahile,
DENİZLERDE ARAR GÖZLERİM SENİ...

Sabah olur, güneş vurur pencereme,
Bir hüzün çöker göğsüme uyanmanın ağırlığıyla.
Kirpiklerimde asılı kalır o son bakışın,
Yarım kalan bir veda gibi durur odanın ortasında.
Gündüzleri herkes gibiyim, kalabalık ve telaşlı,
Ama geceleri yine o gizli randevumuz var seninle.

Bir gün gidersem bu dünyadan, sessiz ve derinden
Kimse sormasın niye kopup giderken yerimden.
Bir güvercinin kanadına yükleyip de tüm ruhumu,
Geçerim o meçhul ufkun en dar çemberinden.
​Ardımda kalmasın ne bir ah, ne de ağır keder,
Zaman dediğin zaten rüzgâr gibi savrulup gider.

Varsın güneş doğmasın pencereme
Varsın mevsimler küssün iklimlerime
Veda busesi'ni kondurmasın gidenler
Varsın yüreğim dönsün kışa, zemheriye.
Varsın hatıralar'ım gömülsün bu güzel şarkılar eşliğinde sessizliğe.
Varsın hikayem burada noktalanmış olsun sonu gelmesin.....

Gözlerimde bir sis, yorgun ve derin,
Bekler dururum o görünmez yeri.
Zaman ağır akar, takvim yaprağı erir,
Sana ulaşmayan her an, bir zehir.

Bahar’a sordum;
Gelişinle neden umut dağıtıyorsun?
Ben gelince ciçekler açarım doğa renk bulur dedi..
Peki ya gönlümdeki çiçekler dedim
Gönül bahçende solmuş çiçekleri canlandırmaya gücüm yetmez dedi...