Güneşin kavurduğu çiçek çölde değildi
Yapraklarına kar taneleri düştü de,
Dumanı sardı kokusu
Yangınında gülücüğü umudunda saklıydı
Ben aysız bir gecede doğmuşum
Yıldızlar alnımdan öpmüş seni gördüğümde,
Savaşın ortasında kalmış bir çocukmuşum
Kurtarmışsın beni göğsünün siperiyle
Sokağın köşe başlarında bir çiçek dahi satamazken
Pencerenin yüzünde şımarık bir tül,
Ya kaçar ya gelir
Gamlı bir havada sokakta;
Hangi taş dolanır ayağıma
Kumlara gömülen hayalin bitişiyle akmasın gözyaşımız
Müziğin ritmiyle coşan güllerin es işaretiyle solmasın
Taktığımız çiçekten taca zemheri uğramasın
Hep fotoğraftaki gibi kalsın çocuk yüreğimiz...
Bir demet gül,
Senin için sevgiyi anlatmaya yeterdi
Derdim bir ömür anlatmaya yetmezdi
Bir dalın kırıldığında,
Cümlelerimin sayfaları
Götür beni ey sokak, sözlerini ben söyleyim adımlarımın.,
Ayni nakaratta volta atmayım burada,
Ruhumun rotası kalabalıklarla kangren olmasın,
Yüreğimin koridorlarında sert duvarlar incitse de beni,
Dikenli tellere takılmış bir kuş tüyü
Siyah bir beze sarar yüreğimi
Çocuğun gözünden süzülen heybetli çivi
Dallarım vardı benim kucak dolusu sevgiyi sunan
Kanatlarım vardı benim gökyüzüne uzanan
Karanlığın ellerinden tutanlar dalları kırarlar
Peki ya kanatlarımı kim taşladı, böyle oldu kan revan?
Giryanım emzirdi bakışımdaki beni
Terk etmedi bendeki yaslı dereyi
Saçlarımdan sıyrılır akkor düğümleri
Aynalar kırılır yeşerttiğim hayalleri
Hangi kelimeyi alsam elime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!