Can simidi
Kelimeler eriyor ıssızlığımdan
Tek bir kelimem kaldı,
Nasıl anlatayım?
Kaf dağından yuvarlanışımı,
Ceplerimde hayallerim
Çok savaşın içinden geçtim
Yaralandım ,düştüm, canım yandı
Top tüfek sözlerin saldırısında kaldım
Kederin kurşunları ıskaladı ceplerimi
Masada bir çay
Dumanı tütüyor üzerinde
Masanın üzerinde kalın harfli fısıltılar yükselirken
Görünür olmasa da;
O çok sevdiğin saçlarımı kestim
Sonra gülüşlerim eksildi
Bir rüzgar esti odama
Tüllerin pencereden ayrılışını izledim
Sen keçeli kalemleri severdin
Ben kurşun kalemleri
Sen resim yapardın, ben yazı yazardım
Direğin önünü rehin alırdık, ateş böcekleri eşliğinde
Oyun çığlıklarına gofretlerimizi katık yapardık
Yürüyen ömrün koşan heyecanlarını yaşadık .
Cennet ve cehennem
Gözlerinde cenneti de gördüm cehennemi de
Yarınlar dadanıyor apansızca
Ben sende dünleri sevdim
Bir uçağa birlikte bakmayı
Güneşin kavurduğu çiçek çölde değildi
Yapraklarına kar taneleri düştü de,
Dumanı sardı kokusu
Yangınında gülücüğü umudunda saklıydı
Ben aysız bir gecede doğmuşum
Yıldızlar alnımdan öpmüş seni gördüğümde,
Savaşın ortasında kalmış bir çocukmuşum
Kurtarmışsın beni göğsünün siperiyle
Sokağın köşe başlarında bir çiçek dahi satamazken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!