Ödeşemedik;
Kefeme koydukların çok ağır
Hesaplaşamadık
Katladığın kağıtlarda hayalim yazılı
Şebnemler güneşle öpüşür bir bahar günü
Ey çocuk içindeki çiçekleri büyüt bahçende
Masumluğun kokuyor gözlerinde
Tenin pembe, rüyaların gibi
Sen büyüme….
Seni diktim bakışlarıma nasıl söküleceksin yerinden?
Öyle bir dağladın ki bozkır oldu yollarım.
Çiçeklerimi kopardın en güzel bahçemde.
Dipsiz bir kuyuda bir ışık huzmesiydi halbuki gözlerin
Bilemedin her satıra seninle başlardı sözlerim.
Çıktık gökyüzüne seninle, bundan bile haberin yoktu
Ceplerimde hayallerim
Çok savaşın içinden geçtim
Yaralandım ,düştüm, canım yandı
Top tüfek sözlerin saldırısında kaldım
Kederin kurşunları ıskaladı ceplerimi
Masada bir çay
Dumanı tütüyor üzerinde
Masanın üzerinde kalın harfli fısıltılar yükselirken
Görünür olmasa da;
O çok sevdiğin saçlarımı kestim
Sonra gülüşlerim eksildi
Bir rüzgar esti odama
Tüllerin pencereden ayrılışını izledim
Sen keçeli kalemleri severdin
Ben kurşun kalemleri
Sen resim yapardın, ben yazı yazardım
Direğin önünü rehin alırdık, ateş böcekleri eşliğinde
Oyun çığlıklarına gofretlerimizi katık yapardık
Yürüyen ömrün koşan heyecanlarını yaşadık .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!