Çocuktuk berrak günlerin kucağında kahkahalarımız vardı
Çocuktuk tüm renklere kulaç atardık
Şarkılar eşliğinde hayallerden hükümranlığımızı kurardık
Masumluğun resmini çizerdik şarkılarla
Sonra doldururduk şarkıları kasetlere, bizden mutlu kim vardı?
Ah şarkılar oltamıza takılırdı peri olurduk birden
Gökyüzünün yumağındayım ama ipimi atmışlar
Yuvarlanıyorum sana, hayata, dünyaya…
Beyaz değilim gayri bundan sonra
Ödeşemedik;
Kefeme koydukların çok ağır
Hesaplaşamadık
Katladığın kağıtlarda hayalim yazılı
Şebnemler güneşle öpüşür bir bahar günü
Ey çocuk içindeki çiçekleri büyüt bahçende
Masumluğun kokuyor gözlerinde
Tenin pembe, rüyaların gibi
Sen büyüme….
Seni diktim bakışlarıma nasıl söküleceksin yerinden?
Öyle bir dağladın ki bozkır oldu yollarım.
Çiçeklerimi kopardın en güzel bahçemde.
Dipsiz bir kuyuda bir ışık huzmesiydi halbuki gözlerin
Bilemedin her satıra seninle başlardı sözlerim.
Çıktık gökyüzüne seninle, bundan bile haberin yoktu
Can simidi
Kelimeler eriyor ıssızlığımdan
Tek bir kelimem kaldı,
Nasıl anlatayım?
Kaf dağından yuvarlanışımı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!