Seni diktim bakışlarıma nasıl söküleceksin yerinden?
Öyle bir dağladın ki bozkır oldu yollarım.
Çiçeklerimi kopardın en güzel bahçemde.
Dipsiz bir kuyuda bir ışık huzmesiydi halbuki gözlerin
Bilemedin her satıra seninle başlardı sözlerim.
Çıktık gökyüzüne seninle, bundan bile haberin yoktu
Sen keçeli kalemleri severdin
Ben kurşun kalemleri
Sen resim yapardın, ben yazı yazardım
Direğin önünü rehin alırdık, ateş böcekleri eşliğinde
Oyun çığlıklarına gofretlerimizi katık yapardık
Yürüyen ömrün koşan heyecanlarını yaşadık .
Ben aysız bir gecede doğmuşum
Yıldızlar alnımdan öpmüş seni gördüğümde,
Savaşın ortasında kalmış bir çocukmuşum
Kurtarmışsın beni göğsünün siperiyle
Sokağın köşe başlarında bir çiçek dahi satamazken
Kumlara gömülen hayalin bitişiyle akmasın gözyaşımız
Müziğin ritmiyle coşan güllerin es işaretiyle solmasın
Taktığımız çiçekten taca zemheri uğramasın
Hep fotoğraftaki gibi kalsın çocuk yüreğimiz...
Cümlelerimin sayfaları
Götür beni ey sokak, sözlerini ben söyleyim adımlarımın.,
Ayni nakaratta volta atmayım burada,
Ruhumun rotası kalabalıklarla kangren olmasın,
Yüreğimin koridorlarında sert duvarlar incitse de beni,
Giryanım emzirdi bakışımdaki beni
Terk etmedi bendeki yaslı dereyi
Saçlarımdan sıyrılır akkor düğümleri
Aynalar kırılır yeşerttiğim hayalleri
Hangi kelimeyi alsam elime
Kapının önü insan yığını, sesler kulağımda uğulduyor
Kapıyı kapatsam nafile çığlıklar insanı deliyor
Hak arayanın yanında bir de çocukların ağlaması
Küçük bir mahşerin yansımasıydı sanki burası
Hiç kimse bakmıyor ve herkes duvarları kendine örüyor
Küçük kızın düşmesine kimse bakmıyor
Bir masanın başında oturmuşuz,
Aynı bardaktan çay içiyoruz ikimiz,
Çaya karışıyor tüm duygularımız
Tad katıyoruz birbirimize, yine el eleyiz
Bulutların dudakları öper mi gözlerimden ?
Hüznün bakışı göz kırparsa
Ya da tutuşursa özlemimden dünya
Belki terk ederse rüyamı uykular
Gözlerimden sen damlar….
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!