Bir şiir
Seninle bir şiir yazalım sevgilim
Başlığını ben koyayım, son kelimeyi sen yaz,
Bir lambanın altında aydınlatsın yüregimizi mısralar...
Bir şiir yazalım sevgilim,
Çocuktuk berrak günlerin kucağında kahkahalarımız vardı
Çocuktuk tüm renklere kulaç atardık
Şarkılar eşliğinde hayallerden hükümranlığımızı kurardık
Masumluğun resmini çizerdik şarkılarla
Sonra doldururduk şarkıları kasetlere, bizden mutlu kim vardı?
Ah şarkılar oltamıza takılırdı peri olurduk birden
Şebnemler güneşle öpüşür bir bahar günü
Ey çocuk içindeki çiçekleri büyüt bahçende
Masumluğun kokuyor gözlerinde
Tenin pembe, rüyaların gibi
Sen büyüme….
Seni diktim bakışlarıma nasıl söküleceksin yerinden?
Öyle bir dağladın ki bozkır oldu yollarım.
Çiçeklerimi kopardın en güzel bahçemde.
Dipsiz bir kuyuda bir ışık huzmesiydi halbuki gözlerin
Bilemedin her satıra seninle başlardı sözlerim.
Çıktık gökyüzüne seninle, bundan bile haberin yoktu
Sen keçeli kalemleri severdin
Ben kurşun kalemleri
Sen resim yapardın, ben yazı yazardım
Direğin önünü rehin alırdık, ateş böcekleri eşliğinde
Oyun çığlıklarına gofretlerimizi katık yapardık
Yürüyen ömrün koşan heyecanlarını yaşadık .
Ben aysız bir gecede doğmuşum
Yıldızlar alnımdan öpmüş seni gördüğümde,
Savaşın ortasında kalmış bir çocukmuşum
Kurtarmışsın beni göğsünün siperiyle
Sokağın köşe başlarında bir çiçek dahi satamazken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!