Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Saır sabır bekle sonu gelmezse,
Eşin dostun kadir kıymet bilmezse,
Zalim dünya sende destim dolmazsa,
Bitermi sorunlar meçhul yarınlar.

Hak adalet denge terazi payın,

Bu çağda dar gelir yiğide meydan,
Bulamaz fırsatı paralı beyden,
Özü sözü bir olan vazgeçmez huydan,
Korkağın peşinden gitmez Mert olan.

Şimdi tutulacak sağlam dal hani,

Gece guk guk öter gezer dallarda,
Hayırsız yoruma olan hallerde,
Hep uğursuz söylentisi dillerde,
Git başımdan beni görme kör baykuş.

Kötü haber derler ötme durumu,

Sonuçta insansın Allah'a kuldun,
Neden bu kadarda yalakçı oldun,
Kendini haksızın yanında buldun,
Ağasını öven korkak yalakçı.

Nankör iki yüzlü ne isen osun,

Bu zamana kadar yedin doymadın,
Doğru dersin gasp edipte soymadın,
Sadece hak adalete uymadın,
Gözün varsa dostum köy senin olsun.

Anlamadım bu nasıl bir kardeşlik,

İyiyi taşlarlar kötüyü tutarlar,
Nankördür cahildir peşin satarlar,
Koyun derim ama itten beterler,
Çoktur bizde çoktur koyun sürüsü.

Birbirini çekemeyen hep taşlayan,

Anam, babam, dedem burda yaşardı,
Sokaklar meydan dolup taşardı,
Hiç çıkmaz aklımdan gözüm yaşardı,
Canım memeleketim köyü özledim.

Sebebi göç ettik terk edip geldik,

Gelene gidene sorar din iman,
Küçük ama büyük dili çok yaman,
İtten fazla havlar durur bir zaman,
Kendin bir pok sanar küçük şımarık.

Asla inkar etmem Yüce Allah'ı,

Çok zalimmiş bilmez idim bu yeri,
Bana mekan oldu gurbet diyarı,
Acımaz kaderin yoktur ayarı,
Kim demişki memleketten şen gurbet.

Çıkılmaz içinden derin bir kuyu,

Bırak gayrı senli benli ayrımı,
Yakışmaz bu çağda insan kayrımı,
Uyan artık cahil kalma devrimi,
Gerçeklere sünger çekme gör artık.

Sende insan bende insan unutma,