Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yiyen yedi çalan çaldı,
Sürüye aç kurtlar daldı,
Kurtarmak sanamı kaldı,
Dur hele işgüzar Ünal.

Ağam çalar balya balya,

Gıybetine atar tutar her şeyi,
Gerçeklere göz kapayan kör beyi,
Anlaması zordur zalim zorbayı,
İnsanları tanıması zor dostum.

Şimdi gül dediin diken çıkıyor,

Face sayfasında tekten bir tane,
Hoş sohbetli konuşması şahane,
Budur istediğim olsun daha ne,
Harbi cana yakın Kızılbaş Ali'm.

Yoktur yalan dolan bağlı özüne,

Canım deyip aşk uğruna öldüğüm,
Ömür boyu bair yastıkta kaldığım,
Yanlış değil görünen bu bildiğim,
Şimdi cahil nankör kıymet bilmiyor.

Bitmez ihtiyacı bitmez çilesi,

Yakın Dostum merhem olmaz yaraya,
Para hükümdar olmuş girer araya,
Bilmemki sonumuz gider nereye,
Dünyada dost diye kimse kalmamış.

Nefsine köle olmuş anlamaz haber,

Kızarsa birine hemende hazır,
Can vermez can alır değildir hızır,
Üç kuruşla insan kökünü kazır,
Gözü dönmüş azgın kiralık katil.

Çoktur gözü dönmüş azgın kör deve,

Çok insanı gördüm şunu anladım,
Kulak verdim sakin sakin dinledim,
Dostumda olsa merhabayı sonladım,
Ehli insana kinle kem söz yakışmaz.

Davul bile çalar dengi dengine,

Zenginin düğünü bile zengindir,
Fakirin yüreğindeyse yanan yangındır,
Çıkacakmış canı sanki son gündür,
Terazi dengesiz Ne biçim dünya.

Olanda yüküyle eksilmez artar,

ISS temizlik şirket Müdürü,
Kendi yemez işçisine yedirir,
Helal olsun baba adam dedirir,
Takdir bizden helal olsun Müdürüm.

Bu övgüler Alaattin kurşuna,

Soğudu havalar kış mı göründü,
Her yer beyaz perdelere büründü,
Böyle güzel dedi herkes yerindi,
Lapa lapa yağan karı özledim.

Henüz göremedik kış oldu yarı,