Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir gün olsun doğru yolda göreyim,
Adam olmayanı neden arayım,
Doğru dürüst olki ben hak vereyim,
Bu dünyaya şerre koşmak içinmi geldin.

Sözde insansın herkes seni adamdan sayar,

Bin düşünüp bir konuşan insan yok,
Aç gözlüler olsa nolur karnı tok,
Düşünmeden kalpler kıran nankör çok,
Değişmez sözünü bilmeyen kişi.

Gelde cahil insanlara söz anlat,

Ağalık vermektir almakla olmaz,
Ağa azabının kıymetini bilmez,
Bekleriz bekleriz ay sonu gelmez,
Gelse ne olur ki şu hale bakın.

Halkını hiç insan yerine koymaz,

Kullar affetsede Allah Affetmez,
Canın pahasına servetin yetmez,
Derdin burda bitse asıl orada bitmez,
Can çıkarken sual vermeyi düşün.

Sakın razılıksız kul hakkı yeme,

Büyüt besle kargayı oysun gözünü,
Varsın gitsin şeytan görsün yüzünü,
İyi düşün sonra dövme dizini,
Uzak dur ansızın sokarmış akrep.

Yalan sözler ile fetva indirir,

Geldik şu dünyaya üç gün misafir,
Ukala insanın ağzı dolu küfür,
Gitme desende yine gider kafir,
Gitme kardeş eğri yolun sonu yok.

Akıl varken kör şeytana uyanlar,

Gelen yurtsuz giden yurtsuz,
Varmıdır dünyada dertsiz,
Dönen dünya dönmez çarksız,
Bize fırsat vermez soysuz.

Sırtım kambur derdim yüklü,

Sirke satar hep dolanır köyleri,
Beni sinir eder garip huyları,
Her işinde sakar ilginç şeyleri,
Sirke suyu sirke satar sirkeci.

Lafacandır lafda lafın ustası,

Veyselim Veyselim garip Veyselim,
Dedikodu yalan bilmez uysalım,
Korkağın peşinde olmadım zalim,
Sen dünyaya boşa geldin Veyselim.

Üç günlük dünyada üç gün misafir,

Benden uzak olsun namert sofrası,
Çekilmez cahilin afra tafrası,
Hayır gelmez susuz çölün sahrası,
Cahil nankör kısmet veren sen misin.

Zehir olur senden gelen bal börek,