Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Garip şair Mahsuninin çırağı,
Çalar söyler yiğit idi yüreği,
Mahsuninin Hacı Bektaş durağı,
Kaplte yaşar ölmez Mahsuni baba.

Nankörlerse kıymetini bilmedi,

Bu çağda dar gelir yiğide meydan,
Bulamaz fırsatı paralı beyden,
Özü sözü bir olan vazgeçmez huydan,
Korkağın peşinden gitmez Mert olan.

Şimdi tutulacak sağlam dal hani,

Saır sabır bekle sonu gelmezse,
Eşin dostun kadir kıymet bilmezse,
Zalim dünya sende destim dolmazsa,
Bitermi sorunlar meçhul yarınlar.

Hak adalet denge terazi payın,

Giden gitti gelene aklım almıyor,
Tok yatanlar aç halinden bilmiyor,
Gidşatın beni mutlu kılmıyor,
Yazık dünya yazık senin haline.

Bozuk düzen her şey baştan aşağı,

Bırak artık bırak asık suratı,
Durma yürü hep şahlandır kıratı,
Sabret birgün sende alırsın muradı,
Sende bu dünyaya gül yavaş yavaş.

Unut gitsin sencilikle bencilik,

Seni düşündükçe gözüm yaşardı,
Atam görse halimize şaşrdı,
Suçlular kayıpsa kimler başardı,
Yavaş yavaş bölünüyor Türkiyem.

Örnek Taksim'de ki gezi parkına,

Zaman döndü azgın nesil değişti,
Akıl almaz insanları ne işti,
Yam yam aç göz nefsin peşine düştü,
Aç kurtlara fırsat verme yer seni.

Dürüst insanlarla yok bir alaka,

Hep isterdim emelime ulaşmak,
Kim istemez b u dünyayı dolaşmak,
Bitmez geçim telaş peşinden koşmak,
Çare yoktur beni yedi bitirdi.

Kimse istemez güçsüz nadur kalmayı,

Yalanları gerçek gibi söyleyen,
Varlığında yok yok diye ağlayan,
Nankör kör şeytana fırsat sağlayan,
Babamda olsa anamda olsa yaramaz.

Beni seven benden dürüst olmalı,

Yalancı hırsıza yalancı dersen,
Asla dostun sevmez seni ne versen,
Bu dünyada berbat hali bir görsen,
Dürüstte olsan insanlara yaranmak çok zor.

Çıkarına ters düş dokun hele etine,