Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Doğruluk,dürüstlük etmiyor fayda,
Şakşakçı zanneder kendini ayda,
Çoktur her toplum,şehirde,köyde,
Yaranmak için iki yüzlü olmak mı lazım.

Körde olsa keser yalakanın bıçağı,

Nefretin içinden nefretten öte,
Bunların yanında ısındım ite,
Asar keser vurur öldüren çöte,
Bilmem kimi hedef aldı yancılar.

Halkın arasında küflü panzehir,

Boyun eğer sana ayak uydurur,
Bir ayağını uçuruma kaydırır,
Yok talim terbiye yoktur tek gurur,
Hayır gelmez yanar döner insandan.

Kardeşinde olsa bacında olsa,

Astılar kestiler ettiler zulüm,
Anlamaz inanmaz yezit çok zalim,
Dinmek bilmez kızıl kandadır elim,
Ölmedim bak yezit yine burdayım.

Bana inananlar gelir yolumdan,

Yaşam telaşası bitmiyor derdin,
Zorlarım zorlarım hep beni gerdin,
Hainin ipini eline verdin,
Fırfır dünya sana yetişmek çok zor.

Anladımki sana gelmek suç imiş meğer,

Dünyada bildğim sürüngen yılan,
Birde vardır iki ayaklı olan,
Bazen gerçek söyler, bazende yalan,
Haset insan iki ayaklı yılan.

Amacı nefsine yeniklik zoru,

Yiğitler çıkmaz meydana,
Lanet olsun ddünya sana,
Bir acayip geldi bana,
Zalimlere güldü dünya.

Kör baykuş dalda sırıtır,

İnsanda marifet, insanda hüner,
Bir kelime ile dünyayı yener,
Akıl almaz binbir derece döner,
Aslanı kediye boğduran zalim.

İnsan insan olsun asla ayırmam,

Yaşadıkça görünenler bir yana,
Nede çabuk geçiyor zamana bak zamana.
Ayrılması zor olur ölüm gelince cana,
Nede çabuk geçiyor zamana bak zamana.

İçten ağlamak gelir Bitmek bilmez marazı,

Güneş doğar dört bir yanı ısıtır,
Ay doğar geceye yıldız süsüdür,
Güzelim dünyaya ışık yansıtır,
Bütün canlılara özeldir dünya.

Güzel toprak verir bize nimeti,