Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Seni düşündükçe gözüm yaşardı,
Atam görse halimize şaşrdı,
Suçlular kayıpsa kimler başardı,
Yavaş yavaş bölünüyor Türkiyem.

Örnek Taksim'de ki gezi parkına,

Hep isterdim emelime ulaşmak,
Kim istemez b u dünyayı dolaşmak,
Bitmez geçim telaş peşinden koşmak,
Çare yoktur beni yedi bitirdi.

Kimse istemez güçsüz nadur kalmayı,

Zaman döndü azgın nesil değişti,
Akıl almaz insanları ne işti,
Yam yam aç göz nefsin peşine düştü,
Aç kurtlara fırsat verme yer seni.

Dürüst insanlarla yok bir alaka,

Nefretin içinden nefretten öte,
Bunların yanında ısındım ite,
Asar keser vurur öldüren çöte,
Bilmem kimi hedef aldı yancılar.

Halkın arasında küflü panzehir,

Boyun eğer sana ayak uydurur,
Bir ayağını uçuruma kaydırır,
Yok talim terbiye yoktur tek gurur,
Hayır gelmez yanar döner insandan.

Kardeşinde olsa bacında olsa,

Yalanları gerçek gibi söyleyen,
Varlığında yok yok diye ağlayan,
Nankör kör şeytana fırsat sağlayan,
Babamda olsa anamda olsa yaramaz.

Beni seven benden dürüst olmalı,

Yalancı hırsıza yalancı dersen,
Asla dostun sevmez seni ne versen,
Bu dünyada berbat hali bir görsen,
Dürüstte olsan insanlara yaranmak çok zor.

Çıkarına ters düş dokun hele etine,

Doğruluk,dürüstlük etmiyor fayda,
Şakşakçı zanneder kendini ayda,
Çoktur her toplum,şehirde,köyde,
Yaranmak için iki yüzlü olmak mı lazım.

Körde olsa keser yalakanın bıçağı,

İnsanda marifet, insanda hüner,
Bir kelime ile dünyayı yener,
Akıl almaz binbir derece döner,
Aslanı kediye boğduran zalim.

İnsan insan olsun asla ayırmam,

Yaşadım da, gördüm ben bu alemi,
Yazdım defterime aldım kalemi,
Sn hak ver gerçekten acep böylemi,
İnsanlık kalptedir, sözde değildir.