Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Aç perişan çoktur nice beyanlar,
Yetmez asgâri ücret yetmez diyenler,
Aramaz hakkını çoktur cayanlar,
Asgâri ücret bu millete layıktır.

Evde çocuklar aç yakar içimi,

Garip şair Mahsuninin çırağı,
Çalar söyler yiğit idi yüreği,
Mahsuninin Hacı Bektaş durağı,
Kaplte yaşar ölmez Mahsuni baba.

Nankörlerse kıymetini bilmedi,

Hırsız nere gitse her yerde hırsız,
Vazgeçmez huyundan her şeyi yesiz,
İki ayaklı tilki sansar çok arsız,
Meydan kaldı tilki çakal sansara.

Orda burda leş peşinde dolanır,

Saır sabır bekle sonu gelmezse,
Eşin dostun kadir kıymet bilmezse,
Zalim dünya sende destim dolmazsa,
Bitermi sorunlar meçhul yarınlar.

Hak adalet denge terazi payın,

Bu çağda dar gelir yiğide meydan,
Bulamaz fırsatı paralı beyden,
Özü sözü bir olan vazgeçmez huydan,
Korkağın peşinden gitmez Mert olan.

Şimdi tutulacak sağlam dal hani,

Gece guk guk öter gezer dallarda,
Hayırsız yoruma olan hallerde,
Hep uğursuz söylentisi dillerde,
Git başımdan beni görme kör baykuş.

Kötü haber derler ötme durumu,

Sonuçta insansın Allah'a kuldun,
Neden bu kadarda yalakçı oldun,
Kendini haksızın yanında buldun,
Ağasını öven korkak yalakçı.

Nankör iki yüzlü ne isen osun,

Bu zamana kadar yedin doymadın,
Doğru dersin gasp edipte soymadın,
Sadece hak adalete uymadın,
Gözün varsa dostum köy senin olsun.

Anlamadım bu nasıl bir kardeşlik,

İyiyi taşlarlar kötüyü tutarlar,
Nankördür cahildir peşin satarlar,
Koyun derim ama itten beterler,
Çoktur bizde çoktur koyun sürüsü.

Birbirini çekemeyen hep taşlayan,

Anam, babam, dedem burda yaşardı,
Sokaklar meydan dolup taşardı,
Hiç çıkmaz aklımdan gözüm yaşardı,
Canım memeleketim köyü özledim.

Sebebi göç ettik terk edip geldik,