Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zanneder dünyayı benimdir benim,
Hep böyle geçecek sanar her günüm,
Düşünmez dünyada kalsın bir anım,
İşte buna derler oldum delisi.

Tavır yapar işi gücü nispetle,

Galleş dünya sana aklım almıyor,
En yakın dostlarım kıymet bilmiyor,
Çekerim çekerim çilem dolmuyor,
Of üstüne of çekerim of artık.

Zalim tuttun iyileri unuttun,

Öküz olan saman yiyip sap sıçar,
İnsan gibi yaşamaktan kim kaçar,
Kuvvetli kuvvetsizi ezipte geçer,
Bu gidişat ne zamana kadar sürecek.

Kimilerinin açlıktan nefsi kokuyor,

Yeter artık can gırtlağa dayandı,
Şehit anasının yüreği yandı,
Sen gittin gideli düşman uyandı,
Arar olduk seni nerdesin Atam.

Sen gittin gideli olanlar oldu,

Şimdiki insanlar birbirin yiyor,
Aç gözlü nankörler doymak bilmiyor,
Herkes şimdi varlıklıyı seviyor,
O eski insanlık nerede kaldı.

Şakşakçı mangalda külü bırakmaz,

Benim gibi çekmemiş çile,
Zengin diye gelir dile,
Yiyemezsin güle güle,
Dostum bu serveti nereden aldın.

Bir hayli kendimce düşünüp durdum,

Kocaeliden İzmire yolmu yapalım,
Neden yoktan körşeytana tapalım,
Dudağı bal kulakları küpelim,
Ben öyle değilim bilesin Nergiz.

Eğer varsa söyle senin sorunun,

Herkes ne ekerse onu biçermiş,
Bir it ne yerse onu sıçarmış,
Yoz olanlar toplum dışı kaçarmış,
Rezilin evladı rezil olurmuş.

Yalanlara dosttur gerçeğe ırak,

Olsanda doğru dürüst adam gibi adam,
Paradır merteve paradır kıdem,
Bu kadarda hesattır adem oğlu adem,
Şahinde olsan yine sana kuş derler.

Çalar çarpar gözü doymaz akbaba,

Sen kimsinki beni Allah düşünsün,
Ancak düşman çatlayarak aşınsın,
Sana fırsat vermem daha yok şansın,
Allah büyük dostum sana kul olmam.

Dünya fani boştur malmülk han hamam,