Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hıncım yakanlardır değil Sivas'a,
İyi kötü bir koyulmaz kafese,
İnsan yakmak bu kadarda basitse,
Alınma üstüne derim Cenk Abi.

Zalim dünya zalim viran kalasın,
Haine hesada yoldaş olasın,
Sen çek çile sarsılır mı klasın,
Yeter dünya senden çektiğim yeter.

Anamı babamı aldım elimden,

Celalım Tekpaşda arkadaşımdı,
Onunla uğraşmak benim işimdi,
Çok konuşan hoş papağan kuşumdu,
Yok idi tuzunla tadın Celalım.

Palavra atar havalara girerdi,

Allah vermiş size Onurcan Berk'i,
Güzel Murat Bundan başka ne var ki,
Neler var dünyada yaşada görki,
Dünya dram Coşkun ile Neslihan.

Nedir bilmem Coşkun beyin kıskancı,

Veyselim Veyselim garip Veyselim,
Dedikodu yalan bilmez uysalım,
Korkağın peşinde olmadım zalim,
Sen dünyaya boşa geldin Veyselim.

Üç günlük dünyada üç gün misafir,

Benden uzak olsun namert sofrası,
Çekilmez cahilin afra tafrası,
Hayır gelmez susuz çölün sahrası,
Cahil nankör kısmet veren sen misin.

Zehir olur senden gelen bal börek,

Bu dünyaya insan olarak geldin,
Zailimin zorbanın yüzüne güldün,
Salyalar akıttın yalama oldun,
Kısmeti hak verir olma yalaka.

Kendini aynada dev gibi görme,

Yazık derim sana adam diyene,
Lanet okuyorum ben her şeyine,
Sen kimisinki güveneyim neyine,
Utan kalıbından utan boyundan.

İnsan kalıbında dünyaya gelmiş,

Anadolu Karadeniz ortası,
Lezzetli doyulmaz o yumurtası,
Günü bitmez yarınların ertesi,
Unutuldu benim köyüm.

Sade seçimlerde gördüm,

Cennet bahçesinde güneş ile ay,
Saçlar sırma gözler kaşlar keman yay,
Sana feda kalbin köşkünde saray,
Cennet bahçesinde gülü unutmam.

Ben her zaman dürüst insanı seçtim,