Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Doğru insan yok erkeği karısı yalan,
Çağ atladım deyip çağ dışı kalan,
ßunu yapan iki ayaklı yılan,
Ne hallere düştük bak şu zamana.

Şimdi sevgi saygı olmuş para pul,

Bir zaman sen idin beni dışlayan,
Haklı iken haksız diye suçlayan,
Belli oldu kimmiş günah işleyen,
Koca şirket bak sanada kalmadı.

Aldın sattın haksız kazanca yattın,

Varmıyım yokmuyum sana geldimmi,
Zalim dünya sende bir gün güldümmü,
Öneml olan hayır sevap aldınmmı,
Ben ölünce olan sayfam kapanır.

Bilinmez kim güler kimler ağlarlar,

Gelmişem dünyaya neyime yanam,
Babamdan hasılım, doğuran anam,
Sonuçta insanız buda bir önem,
Yaratan yüce hak benim suçum ne?

On üçüne kadar çocuktum, hoştum,

Kara kaşı yıldız yıldız gözleri,
Çekilmiyor cilve ile nazları,
Kendi güzel huyu çirkin kızları,
Ben istemem kim isterse istesin.

Eteği diz üstü şu hale bakın,

Yolu çamur şehre uzak olsada,
Yinede değişmemiş viran kalsada,
Koca şehir bizi esir alsada,
Unutmadım benim köyüm bir başka.

Kapanır yolları karda tipide,

Dilim anadolum ilimse yolum,
Dost kalır dostluğa uzanır kolum,
Kalleş bolubeyi yiğit kör oğlum,
Unutulmaz neler neler var bizde.

Tarih yazar pirim zatlar erenler,

ISS Akbank'ta şefim Dilaver,
Şairde insandır dostluğu sever,
Sağol deyip teşekkür etseydi ne var,
Sağol deyip bir teşekkür etmedin.

Yazdım seni şiirlerde heceye,

Gökten başımıza yağsada taşlar,
Düşünmeyen insan hep günah işler,
Fırsat vermez oldu yırtıcı kuşlar,
Halk olarak bizler bunu hak ettik.

Akılsız baş bizi bize yabanlar,

Canım dostum dedim bağrıma bastım
Bastında ne oldu sonra kan kustum,
Ufak tefek şeylerine hep sustum,
Hey dostum ben seni böyle bilmezdim.

Dost dosttan gizlemez sırlı olayı,