Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zenginlere dostsun fakire düşman,
Sana gelmeyende gelende pişman,
Akılda durgunluk dolupta taşman,
Şaşkından şaşkınsın ne haber Dünya.

İstersende benim kahrimi çekme,

Anlı şanlı Bayrak çıksın semaya,
Şehit ölür Gazim düşer komaya,
Garibanın ekmeği yoktur yemeye,
Görev kutsal nerden çıktı bedelli.

Evlat sevindirir zengin babası,

Yeter artık can gırtlağa dayandı,
Şehit anasının yüreği yandı,
Sen gittin gideli düşman uyandı,
Arar olduk seni nerdesin Atam.

Sen gittin gideli olanlar oldu,

Kocaeliden İzmire yolmu yapalım,
Neden yoktan körşeytana tapalım,
Dudağı bal kulakları küpelim,
Ben öyle değilim bilesin Nergiz.

Eğer varsa söyle senin sorunun,

Şimdiki insanlar birbirin yiyor,
Aç gözlü nankörler doymak bilmiyor,
Herkes şimdi varlıklıyı seviyor,
O eski insanlık nerede kaldı.

Şakşakçı mangalda külü bırakmaz,

Benim gibi çekmemiş çile,
Zengin diye gelir dile,
Yiyemezsin güle güle,
Dostum bu serveti nereden aldın.

Bir hayli kendimce düşünüp durdum,

Öküz olan saman yiyip sap sıçar,
İnsan gibi yaşamaktan kim kaçar,
Kuvvetli kuvvetsizi ezipte geçer,
Bu gidişat ne zamana kadar sürecek.

Kimilerinin açlıktan nefsi kokuyor,

Ben inanmam asla beni övene,
Lanet olsun gıybetine sövene,
Huzur girmez gariplerin evine,
Kader gülmez talih gülmez şans gülmez.

Atarlar arkandan derler çulsuzsun,

Sen kimsinki beni Allah düşünsün,
Ancak düşman çatlayarak aşınsın,
Sana fırsat vermem daha yok şansın,
Allah büyük dostum sana kul olmam.

Dünya fani boştur malmülk han hamam,

Olsanda doğru dürüst adam gibi adam,
Paradır merteve paradır kıdem,
Bu kadarda hesattır adem oğlu adem,
Şahinde olsan yine sana kuş derler.

Çalar çarpar gözü doymaz akbaba,