Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sen bende aydınlık ararsan madem,
Kişi okumakla olmaz ki adam,
Önce düşün salisofudur dedem,
Ben senin sözüne güler geçerim.

Olma okumakla oldum delisi,

İmam Hüseyin'le, İmam Hasan'ı,
Hınzır Paşa Pir Sultan'ı asanı,
Unutmadık dünü, gelecek günü,
Yetti canımıza gel artık Ali'm.

Özenti, bezenti softalar doldu,

Nedense bana bir şeyler oldu,
Sanmaki garibin çilesi doldu,
Nerde ne dert varsa benimi buldu,
Hem kadere hemde dünyaya küstüm.

Sağ yanım ağrıyor sol yanım kalkmaz,

Adım adım yaşayarak öğrendim,
Zalimlere karşı hayli direndim,
İki yüzlü insanlardan iğrendim,
Dünyada zalim çok dürüst insan yok.

Çoktur masum hakkı yiyen akbaba,

Benim sözüm cümle aleme herkese,
Şeytan ile yarış yapan nefise,
Şaşkınlığım bende yanılmaz hise,
Soytarılar el üstünde gezermiş.

Kimseye yok hayırı vermez sadaka,

Arsız utanmaz yüzünle,
Hak yersin oğlun kızınla,
Doymaz gözün kem sözünle,
Beni kalpten yaraladın.

Hak yiyici yamyam adın,

Bendeki İnat

Akıl almaz bazen nedir bu inat,
Masumda kuru öfke beyde saltanat,
Can çıkar huy çıkmaz buda bir sanat,
Dediğini yaptırır bendeki inat.

Bir zaman kız idi şimdi oldu gelin,
Hastayım ben sana tatlıdır dilin,
Senin şu dünyada çoktur bedelin,
Sararmış dudağı bal olmuş gelin.

Tanrım sana çok özenmiş bezenmiş,

Yılan gibi sokar ama öldürmez,
Sürüm sürüm süründürür kaldırmaz,
Dünya ateşe yansa asla aldırmaz,
Ben insandan başka şeytan tanımam.

İlaç olsa olmaz dertlere derman,

Cahil nazar değer diye kendin boncuklar,
Çoktur iki yüzlü galleş kancıklar,
Dünya beni içten içten mıncıklar,
Neler var dünyada neler bana sor.

Bulamadım aradığım insanı,