Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ne oldum demeden neyim diyenler,
Malmülkle şımarıp beyim diyenler,
Ylmadan usanmadan haram yiyenler,
Aç gözlüler büyüdükçe küçülmez.

Kendini düşünen erkek dişiler,

Lanet zalim kader gözün kör olsun,
Ölüm bir acayip garip bir yolsun,
Vatanın milletin başı sağ olsun,
Dayanmaz yürekler acımız büyük.

Ölen öldü yaralılar komada,

Gözüm görür gerçekleri ayanı,
Dertli erkeğide dertli bayanı,
Görmedim dünyada güldüm diyeni,
Anası bir dertli kızı bir dertli.

Geldik şu dünyaya misafir konuk,

Hayat fani ölüm gerçek,
Dal budaklı pürçek pürçek,
İstersende çevir dirsek,
Alır gider bir gün seni.

Anam babam dedem atam,

Muhammet getirdi Veysel yitirdi,
Sanki şeytan geldi aldı götürdü,
Veyselin beynine sinir oturdu,
Meryemle Sakine aldı götürdü.

Nerde bu aparat allah aşkına,

Dünya kendininmiş gibi kendini yırtar,
Kabarır iştahı nefisi artar,
Ancak bu dünyada suçunu örter,
Ölümü aklına getiren varmı.

İstersende ölümü akla getirme,

Gel kardeşim, dinle tavsiyem şudur;
Yaşayan insanın ölüm sonudur,
Hoşgörü, dürüst ol insanlık budur,
Ne zaman gelecek aklın başına.

Unutma vicdanı, düşün merhamet,

Faruk ile Çiğdem iki nişanlı,
Sevgi,ile saygı,olmaz tek yönlü,
Sizde ayrılığın sebebi belli,
İki tane orta ara cadısı.

Şu dünyada iki çeşit angut var,
Biri uyanıktır diğeri kendini över,
Dost gözükür dosta arkadan söver,
Hep yaptığı kalır yanına angut.

İyiyi kötüyü yaratan Allah,

Zalim düşünmeden kırar kalpleri,
Hiç uğruna koparıyor ipleri,
Bir sor ölenlerin varmı cebleri,
Anlık varsın anlık yoksun dünyada.

Kim ister dünyada ölümü seçmek,