Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gördüm rezaleti şaştım köyüme,
Bu mesajım adam olmaz dayıma,
Çağ kavga devri değildir dayı uyuma,
Gözün varsa köyü sana versinler.

Şahin ölmüş meydan kalmış kargaya,

Durmak kalmak ile fren paslanmaz,
Yollar çamur değil teker pislenmez,
Nedense bir türlü Rafet uslanmaz,
Duraktan al beni götür Rafetim.

At değildir servis sac ile demir,

İnsan bedeninde maskeli düşman,
İçmeyen bir pişman,İçen bin pişman,
Çeler aklın buna basit alışman,
Atamam cebimden gizli düşmanı.

Bırak gayrı senli benli ayrımı,
Yakışmaz bu çağda insan kayrımı,
Uyan artık cahil kalma devrimi,
Gerçeklere sünger çekme gör artık.

Sende insan bende insan unutma,

Çok zalimmiş bilmez idim bu yeri,
Bana mekan oldu gurbet diyarı,
Acımaz kaderin yoktur ayarı,
Kim demişki memleketten şen gurbet.

Çıkılmaz içinden derin bir kuyu,

Güvenme aldanma çok iyi düşün,
Fazla pişman olma peşin sat peşin,
Her nereye gitsen rast gelmez işin,
İtle farkı yoktur hain insanın.

Boğazı büyüğün dostu olmaz derler,

Ana, Baba, kardeş sever çıkara,
Ne yapsın neylesin garip fukara,
Karışmış ayrılmaz ak ile kara,
Hain saltanatın düzeni para.

Bazı şeyler olmaz derler parayla,

Dört dörtlük muntazam beydeki konak,
Kapısında it çok yaklaşmaz sinek,
Çobansa uyanık koyun avanak,
Ne deyimki bizler bunu hak ettik.

Aldı mazbatayı çizdi rotayı,

Çaresizlik varsa hali yamanda,
Aylar yıllar şahittir bu zamanda,
Gerçek hak Adalet aradığında,
Haklı olsan bie haksız olursun.

Dolsa bile boştur derler destine,

Avrupa,Asya'yı koca dünyaya,
Sakın inkar etme yaratan haktır.
Fakir,fukarayı,ağayı,beyi,
Özünü,sözünü var eden haktır

Lodosu,rüzgarı,fırtına yeli,