Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Canım deyip aşk uğruna öldüğüm,
Ömür boyu bair yastıkta kaldığım,
Yanlış değil görünen bu bildiğim,
Şimdi cahil nankör kıymet bilmiyor.

Bitmez ihtiyacı bitmez çilesi,

Yakın Dostum merhem olmaz yaraya,
Para hükümdar olmuş girer araya,
Bilmemki sonumuz gider nereye,
Dünyada dost diye kimse kalmamış.

Nefsine köle olmuş anlamaz haber,

Kızarsa birine hemende hazır,
Can vermez can alır değildir hızır,
Üç kuruşla insan kökünü kazır,
Gözü dönmüş azgın kiralık katil.

Çoktur gözü dönmüş azgın kör deve,

Çok insanı gördüm şunu anladım,
Kulak verdim sakin sakin dinledim,
Dostumda olsa merhabayı sonladım,
Ehli insana kinle kem söz yakışmaz.

Davul bile çalar dengi dengine,

Zenginin düğünü bile zengindir,
Fakirin yüreğindeyse yanan yangındır,
Çıkacakmış canı sanki son gündür,
Terazi dengesiz Ne biçim dünya.

Olanda yüküyle eksilmez artar,

ISS temizlik şirket Müdürü,
Kendi yemez işçisine yedirir,
Helal olsun baba adam dedirir,
Takdir bizden helal olsun Müdürüm.

Bu övgüler Alaattin kurşuna,

Soğudu havalar kış mı göründü,
Her yer beyaz perdelere büründü,
Böyle güzel dedi herkes yerindi,
Lapa lapa yağan karı özledim.

Henüz göremedik kış oldu yarı,

Aç perişan çoktur nice beyanlar,
Yetmez asgâri ücret yetmez diyenler,
Aramaz hakkını çoktur cayanlar,
Asgâri ücret bu millete layıktır.

Evde çocuklar aç yakar içimi,

Garip şair Mahsuninin çırağı,
Çalar söyler yiğit idi yüreği,
Mahsuninin Hacı Bektaş durağı,
Kaplte yaşar ölmez Mahsuni baba.

Nankörlerse kıymetini bilmedi,

Hırsız nere gitse her yerde hırsız,
Vazgeçmez huyundan her şeyi yesiz,
İki ayaklı tilki sansar çok arsız,
Meydan kaldı tilki çakal sansara.

Orda burda leş peşinde dolanır,