Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Nere gitsem yalakalar sevilir,
İki yüzlülerin sırtı ovulur,
Doğru olan dokuz köyden kovulur,
İşte bundan sarpa sarar işlerim.

Hakikattan şaşmam doğruluk özüm,

İşine gelirse kuzudan kuzu,
Çıkarına ters düş takar boynuzu,
İki ayaklı ama utanmaz yüzü,
Hele bakın hele koca öküze.

Dost tutunmuş tilki ile çakalı,

Hoştur dünya akla gelmez fanisi,
Çile engel gitmez hayat kağnısı,
Yoksa derde derman yoksa tanısı,
Ana ağlar baba ağlar ne fayda.

Sabır sana engelleri aşmana,

Ne oldum demeden neyim diyenler,
Malmülkle şımarıp beyim diyenler,
Ylmadan usanmadan haram yiyenler,
Aç gözlüler büyüdükçe küçülmez.

Kendini düşünen erkek dişiler,

Lanet zalim kader gözün kör olsun,
Ölüm bir acayip garip bir yolsun,
Vatanın milletin başı sağ olsun,
Dayanmaz yürekler acımız büyük.

Ölen öldü yaralılar komada,

Gözüm görür gerçekleri ayanı,
Dertli erkeğide dertli bayanı,
Görmedim dünyada güldüm diyeni,
Anası bir dertli kızı bir dertli.

Geldik şu dünyaya misafir konuk,

Hayat fani ölüm gerçek,
Dal budaklı pürçek pürçek,
İstersende çevir dirsek,
Alır gider bir gün seni.

Anam babam dedem atam,

Muhammet getirdi Veysel yitirdi,
Sanki şeytan geldi aldı götürdü,
Veyselin beynine sinir oturdu,
Meryemle Sakine aldı götürdü.

Nerde bu aparat allah aşkına,

Dünya kendininmiş gibi kendini yırtar,
Kabarır iştahı nefisi artar,
Ancak bu dünyada suçunu örter,
Ölümü aklına getiren varmı.

İstersende ölümü akla getirme,

Gel kardeşim, dinle tavsiyem şudur;
Yaşayan insanın ölüm sonudur,
Hoşgörü, dürüst ol insanlık budur,
Ne zaman gelecek aklın başına.

Unutma vicdanı, düşün merhamet,