Urfa kalesinde gördüm

URFA KALESİNDE GÖRDÜM DE SEVDİM

Ben seni Urfa Kalesi’nde
Xelîlîrahman’da gördüm de sevdim,
gözlerin değdi gözlerime,
o anda yüreğimden vuruldum.

Balıklıgöl’ün başında
bir dilek tuttum sessizce,
adını yazdım gönlüme,
seni sevdim delicesine.

Urfa’nın sıcak taşları
şahit oldu sevdamıza,
gece çöktü sokaklara,
ay doğdu umutlarımıza.

Sen yürüdün yanımdan,
ben ardından bakakaldım,
bir tek gülüşün uğruna
koca dünyadan vazgeçtim.

Xelîlîrahman’ın suları
akarken ağır ağır,
benim içimde sevdan
çoğaldı yıllar kadar.

Urfa Kalesi şahidim,
Balıklıgöl sırdaşım oldu,
seni gördüğüm o gün
kalbim sana esir oldu.

Ne Antep’i düşündüm o gün,
ne Mardin’i, ne Diyarbakır’ı,
sen vardın gözlerimde,
sen doldurdun yüreğimin diyarını.

Ben seni Urfa’da sevdim,
taşında, suyunda sevdim,
Xelîlîrahman’ın yanında
bir ömürlük duayla sevdim.

Şimdi ne zaman Urfa’ya gitsem
o gün gelir aklıma,
Kale’nin taşları konuşur,
Balıklıgöl seni sorar bana.

Ben seni
sadece gördüğüm için değil,
gördüğüm anda
kendimi sende bulduğum için sevdim.

Ve hâlâ içimde
o ilk bakışın sıcaklığı var.

Urfa Kalesi şahidim olsun,
Xelîlîrahman duysun sesimi:

Ben seni orada gördüm de sevdim...
Ve o günden beri
kalbim başka kimseyi
senin kadar sevmedi.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ