Ankara Kalesinde Şiiri - Abdullah Çağrı ...

Ankara Kulesi’nde Saat Kule Terası,
Ankara çiçek açmış, baktım güller serası.
Kocatepe kıyamda, asümana el açmış,
Yalvarır sevgiliye, vuslatsız aşk yarası.

Saat Kule gösterir, uzağı yakın eder.
Ankara yedi tepe, görenin aklı gider.
Karşıda Etnoğrafya, Hitit Han davet eder.
Yerli, yabancı turist, buraya akın eder.

Tepenin yükseğine, oturmuş İç Kalesi,
Ankara’yı kucaklar, eski şehrin selesi.,
Kalenin Çarşısında, antikalar yarışır,
Antikaya can vermiş, eller var öpülesi…

Kapalı Çarşı esnaf, kesem alası gelir,
Sepet sepet hediye, dosttan selesi gelir.
Böyle şamata, şenlik, merak eder her duyan,
Altındağ’ı görmeye, koşup gelesi gelir.

Saaat Kule Teras’tan, kuş bakışıyla baktım.
Mahyalar ışığında, Hamamönü’ne aktım.
Gönülden düşünenler, ihya etmiş burayı,
Ramazan eğlencesi, gel gör abayı yaktım.

Altındağ İlçesi’nin, solgun yüz, bet, benizi,
Bacadan çıkan duman, yakar ciğer, genizi.
Buraya el atanlar Cennet’le müjdelenmiş.
Her yer, öyle berbattı, sandım Japon Denizi…

Ankara Kalesi’den, Saat Kule görünür.
Çağrı’yı dinlendiren, bir huzura bürünür.
Evliya, Enbiyalar, Ahiler otağından,
Yörük Dede, Karyağdı, Bayramî’ye yürünür…
9 Şubat 2013, Ankara /Çankaya