Ufukta Doğan Işık Şiiri - Yücel Özkü

UFKA DOĞAN IŞIK
Bir sabah kıyıya yanaştı bir gemi,
Gece çekilmiş, gün yüzünü göstermişti,
Deniz usulca gülümsüyordu,
Sanki bir müjde taşır gibiydi.

Bacasından yükselen o ince duman,
Karanlığın değil, ışığın habercisiydi,
Sönmüş sanılan umutların
Yeniden alev alış hikâyesiydi.

Limanın bağrına düşen bir demir değil,
Toprakla buluşan bir başlangıçtı,
Her adımda büyüyen bir inanç,
Yarına uzanan bir uyanıştı.

Bir selam yayıldı Anadolu’nun dört yanına,
Dağlar bile bu sesi duydu,
Çocukların gözünde açan o ışık
Geleceğin kapısını araladı.

Karadeniz coştu bu yeni güne,
Dalgalar sevinçle kıyıya vurdu,
Takalar sanki yola çıkmak ister gibi
Umudun izine doğru savruldu.

Ve o gün atılan o ilk adım,
Sadece bir başlangıç değildi,
Bir milletin yeniden ayağa kalkışı,
Aydınlığa yürüyen bir yemin gibiydi.

Artık karanlık yerini sabaha bırakmıştı,
Her yürek aynı sözle çarpıyordu:
“Yeniden doğacağız bu topraklarda,
Ve umut, asla yarım kalmayacak.”

Yücel ÖZKÜ
12 Nisan 2026/16:14