Tek başına zirveye Şiiri - Eylül Çiçeği

Yemin ettim kendime, o dağa varacağım,
Göklerin bittiği yerde, tek başıma duracağım.
Bir kulun gölgesine sığınmadan yürüyüp,
Gönlümdeki hasreti o karlarla bürüyeceğim.

​Vadettiğin yolların uzağından geçerek,
Kendi asil ruhumu bir anka gibi seçerek,
Tanrı Dağı’nın o dik yamacına çıkıp ben,
Arınacağım bütün o sahte sözlerden.

​Börteçine’nin yurdu, kurtların asil izi,
Kimseler iyileştiremez içimizdeki bu sızı.
Ben yüzümü döndüm ya o kutsal Yaradan’a,
O yüce dağlar elbet kucak açacak bana.

​Sözler senin kalabilir, yollar senin olsun yar,
Benim tek başıma da çıkacak bir zirvem var.
O rüzgar vurduğunda esirgenen yüzüme,
Dünyanın tüm yükleri küçük gelecek gözüme...