Asıl hesap Şiiri - Eylül Çiçeği

Karıma haksızlık ettim" diyorsun ya hani,
Peki ne yaptın söylesene, benim gibi seveni?
Onun yuvasını korudun, düzenini bozmadın,
Ama benim tertemiz ömrüme hiç acımadın.

​Beni gizli yollara, kuyulara bıraktın,
Gençliğimi, umudumu bir çırpıda sen yaktın.
Gündüzü çok gördün de, geceye mi sakladın?
Kendi bencilliğini vicdanla mı akladın?

​Ona haksızlık ettin, kabul... Peki ya bana?
Yazık değil miydi yar, bu hesapsız sevdama?
Bir kadının hakkını korurken o evinde,
Bir kadını harcadın o korkak yüreğinde.

​Şimdi ne vicdanından bahset bana, ne dertten,
Sen sınıfta kaldın yar, en kutsal emanetten.
Asıl haksızlık bende, asıl hesap bu serde;
Benim ahım kalacak, sen durduğun o yerde...