Bir bana yetemedin Şiiri - Eylül Çiçeği

Yedi kat yabancıya derya oldun, taştın da,
Bir benim çölüme bir damla su olmadın.
Gelenin yükünü aldın, omuzladın da,
Benim feryadımı bir gün olsun duymadın.

Herkese güneş oldun, ısıttın dünyasını,
Gölgeni bile benden esirgedin durdun.
Sildin el âlemin pasını, yasını,
Beni ise kendi karanlığıma vurdun.

Cümle aleme yettin, koştun her çağırana,
Bir bana yorulup, bir bana geç kaldın.
Kapını sonuna kadar açtın can olana,
Benim yüzüme ise soğuk kilitler vurdun.

Gönül heyben doluydu, dağıttın cömertçe,
Bana gelince mi bitti o koca servetin?
Bir tatlı sözü bile esirgedin sinsice,
Herkese yettin de... Bir bana yetemedin.