Anla diye Şiiri - Eylül Çiçeği

Sana sitem değil bu mısralar, anla diye yazıyorum,
İçimde sessizce büyüyen o saf sevgiyi gör diye...
Ben seni o gün, o koca sessizliğin ortasında,
Boynundaki o iki benden, en masum halimle öptüm.

​Ne bir hesap yaptım gelirken, ne bir karşılık bekledim,
Sadece ruhumu, o lekesiz sevdamı yollarına serdim.
Sen "ikimizden de vazgeçemem" derken kendi arafında,
Ben senin yerine de o fırtınaya göğüs gerdim.

​Evini, yuvanı, çocuğunu seçmene hak verdim sessizce,
Çünkü bir kadının, bir yavrunun vebalini istemezdim.
Sana kızmıyorum; benim sevgim bana yetti, beni güzelleştirdi,
Ama bil ki, ben senin hayatında bir "diğer ihtimal" olamazdım.

​Şimdi arayamıyorsam seni, içim yana yana susuyorsam,
Bu sana olan öfkemden değil, kendime olan saygımdandır.
Ben seni çok temiz sevdim yârim, kalbimin akıyla sevdim;
Dilerim bir gün, o bencil dünyanda bu sevgiyi anlarsın...