Tanrı dağı yalanı Şiiri - Eylül Çiçeği

Tanrı Dağı’na çıkacaktık yârim, hani sözün vardı?
Gök kubbenin altında dünya ikimize dardı.
"Seni bırakmam" diyen o yeminler, o sesler,
Şimdi uzak bir ülkenin ayazında nefesler.

​Gözlerin ufkumu çizen o mağrur zirveydi,
Bu sevda yüreğimde en kutsal görevdi.
Yarı yolda bıraktın, sözün bittiği yerde;
Şimdi o asil vaatler, hani hangi perdede?

​Söz verdin yarim, asaletim üstüne and içtin,
Ama zor gelince yol, sen o sığ suları seçtin.
Ben o dağın başında tek başıma da dururum,
Yaralı bir kurt gibi, asaletimdir gururum.

​Varsın gelmesin sesin, varsın bozulsun yemin,
Benim bastığım toprak, senin dünyandan emin.
O kutsal zirvelerde ismin silinir gider;
Bu temiz sevda elbet, kendi kendini öder...