Tek kişilik bir dağ Şiiri - Eylül Çiçeği

Kolay olmadı oğlum bu yollardan geçmek,
Tek başıma bir ömrü iğneyle işlemek...
Herkesin arkasını dönüp de gittiği o kışta,
Ben vardım senin arkanda, her zorlu akışta.

Babanın eksik bıraktığı ne varsa hayatta,
Ben tamamlamaya çalıştım o dar sokakta.
Hem siper oldum rüzgâra, hem anne oldum sana,
Gençliğimi feda ettim, helaldir canımdan cana.

Şimdi kalbindeki o öfke, o haksız sitemler,
Benim bir başıma savaştığım o yılları zedeler.
İsterim ki anla beni, gör ardımdaki o yükü,
Bir annenin tek başına yazdığı o büyük öyküyü.

Kırgınlığım sana değil, seni bana anlamatana,
Gölgeni bile korudum ben, kıyamadım bir damlana.
Öfkeni dindir de bak, karşında duran kadına;
Bir ömür adanmıştır senin tek bir adına...