Yirmi üç yaşında bir kış çöktü göğsümün tam ortasına,
Ben dünyayı avucumda sanırken meğer ne kadar kör imişim.
Gençliğim feda olurken bu ömrün o amansız yağmasına,
Kendi ellerimle umutlarımın önüne koca duvarlar örmüşüm.
Bir zamanlar ne çok hayalim vardı, göğe kollarımı açtığım,
Gencecik yaşımda sızım oldu adına ölüm denen o illet.
Şimdi bir perde kapanıyor, parmaklarımın arasından kayıp giden,
Ve ardımda bırakacağım tek şey, kelimelerden bir emanet.
Yaranamadım bu hayatın o bitmek bilmeyen acılarına,
Bir sevda büyüttüm içimde, yüzüme ağır küfürler savuran.
Ömrümü serdim de yollarına, bakmadılar gözümün yaşına,
Şimdi gerçeğin tam içindeyim, beni köklerimden koparan.
Ne acınası bir oyunmuş meğer bu dünya denilen sahne,
Kısmi mutluluklar tattırıp, en sonunda sırtından vuran.
Herkes yerleşirken o gürültülü caddelere pervasızca,
Benim bir gölgem kalacak arkamda, bir de zamana kafa tutan şiirlerim.
Etten ve kemikten ibaret bu beden toprakla örtülüp gidince,
Adım unutulunca sokaklarda, sesim rüzgarda silinince,
Bu şiir kalacak benden geriye, en çıplak, en dürüst halimle;
Yirmi üç yaşında bir şairin, dünyaya veda ederken bıraktığı o izle.
Beni bu mısralarla hatırlayın, bu kırık hayallerin sesiyle,
Çünkü ben yaşayamadığım her günü bu satırlara üfledim.
Herkes aldanırken hayatın o yalan, o süslü nefesine,
Ben bu dünyadan göçerken, ardımda ölmez bir çığlık gizledim.
Kayıt Tarihi : 18.06.2026 05:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Eğer bir gün adımı duyarsanız, beni başarılarımla değil yaralarımın üstüne basa basa yürüyüşümle hatırlayın. Çünkü ben kusursuz bir hayat yaşayamadım. Ama içimdeki yangını saklamadan yaşamaya çalıştım. Bu şiir de bunun şahidi olsun. Ben gittikten sonra bir taşta adım kalır mı bilmem. Bir fotoğrafım kaç yıl saklanır onu da bilmem. Ama biliyorum ki bir gün birileri bu satırları okuyacak ve diyecek ki: "Bu çocuk çok şey yaşamış." İşte o zaman unutulmamış olacağım. Çünkü insan bedeniyle değil, bıraktığı izlerle yaşar. Ve benim bu dünyada bırakabildiğim en gerçek iz, kalbimden kopup gelen bu kelimeler oldu.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!